Φωτιά που καίει η μοναξιά !!

Κάποτε έλεγα σε μένα ... Ερατώ ..πρόσεξε η απόγνωση & η απελπισία θα σε οδηγήσει στην τρέλα ..σε μένα λειτουργούσε η λογική έστω & για λίγο ...τι συναισθήματα βγάζει η μοναξιά...?. Φόβο....Μίσος..Πόνο...Απελπισία...& αλλά τινά η Αγάπη για τον συνάνθρωπο μηδενίζεται φυλακίζονται τα αγνά & όμορφα συναισθήματα ...Κλείνουν παράθυρα & οι πόρτες για την Ζωή ..την Ελπίδα... Δεν υπάρχουν όνειρα για να κάνεις πνίγεσαι μες την απόγνωση και την απελπισία .....που καταλήγει σε κατάθλιψη

Αφορμή αυτό το μικρό κείμενο όπως & το προηγούμενο που ανάρτησα ...Μια φίλη που ζει στο κόσμο της θλίψης.Προσπαθώ εδω & καιρό να την βάλω να σκεφτεί θετικά να δη αλλιώς το τώρα η το ( αύριο που ποτέ βασικά δεν είμαστε σίγουροι τι επιφυλάσσει )

( Με ζωντανό χωρισμό) μετά από 20 χρόνια συμβίωση την έριξε σε λήθαργο ..κυριολεκτικά .

Σε ένα σπίτι κλειστό...σκοτεινό... χωρίς ίχνος φωτός ..επισκέφτηκα για λίγο χθες .Με κεριά αναμμένα να φωτίζουν τον χώρο... αισθάνθηκα ένα ρίγος να διαπερνά το κορμί μου αλλά δεν είπα τίποτα... απλά άκουγα το βουβό της κλάμα και κοίταξα τα πρησμένα μάτια της με ένα μειδίαμα αντί για χαμόγελο να με καλωσορίζει .. κάθισα.. και για λίγο μιλούσαμε μετά χάνονταν χωρίς να μου απαντά η να γελά αν έλεγα κάτι... είχε ζωγραφισμένο μονίμως εκείνο το μειδίαμα.. ώσπου στο τέλος ξέσπασα ..Δεν άντεχα άλλο να την βλέπω έτσι παραδομένη στην απελπισία της .

Δεν είσαι μόνη φώναξα έχεις συγγενείς..παιδιά... φίλους... δεν υπάρχει μοναξιά για σένα τις είπα...μπορείς να επιλέξεις να είσαι χωρίς σύντροφο.... αφού πληγώθηκες και νιώθεις προδομένη αλλά όχι έτσι ..Μην παραδίνεσαι στην εγκατάλειψη ..δεν είσαι μόνη ούρλιαξα.. (& πήγα να ανάψω τα φώτα γιατί ήδη είχε μαυρίσει η ψυχή μου) .

Ναι και εγώ ζω με τις αναμνήσεις μου επικοινωνώ όμως με τους φίλους μου..βγαίνω για καφέ...κλπ. Επέλεξα να είμαι χωρίς σύντροφο από επιλογή μου δεν μπορώ να πω είμαι μόνη... ΟΧΙ έχω οικογένεια ..φίλους,...δουλειά...,κύκλο...,πολλές φορές θέλω να κλειστώ στο καβούκι μου & και το κάνω ευχάριστα γιατί έτσι επιθυμώ επιλογή μου .Εσύ τι κάνεις & εσύ δεν είσαι μόνη δεν καταλαβαίνω ... Δεν αντέχω αυτή την μιζέρια είσαι φίλη μου και σε αγαπώ εμπέδωσε το τουλάχιστον.

Έβαλε τα κλάματα ξέρω θα μου πείτε πως δεν έκανα καλά αλλά έπρεπε να ξυπνήσω τις αισθήσεις της γιατί ήταν & είναι σαν σε κώμα εδω και κάτι μήνες ..Κατάντησε να παίρνει ψυχοφάρμακα .Δεν την οικτίρω την αγαπώ πέρασα από τέτοια στάδια στην πιο κρίσιμη καμπή της ζωής μου με ένα αγόρι στην εφηβεία που έπρεπε να σταθώ βράχος.... & βρήκα την δύναμη να συνεχίσω με την λύπη στην καρδιά & στα μάτια.. Στάθηκα σε ότι μου έμεινε & έδωσα ότι καλύτερο είχα ( την αγάπη μου και την κατανόηση μου ) γιατί & εκείνος ήθελε συμπαράσταση . Δεν ήμουν δυνατή έπεφτα και ξανασηκωνόμουν έκανα και και πράγματα ακραία αλλά είπα στοπ. Δεν δέχτηκα να με πάρει ποτέ από κάτω ..ούτε την μοναξιά...την θλίψη...και την απόγνωση να την κρατήσω στο υπόλοιπο της ζωής μου.. Τα πνίγω με ένα χαμόγελο ..Ναι στην μοναξιά ..Εσύ δίνεις χρώμα ..υπάρχουν άνθρωποι τελείως μόνοι χωρίς φίλους ..οι συγγενείς ..& όμως διασκεδάζουν την μοναξιά τους ..Οταν αγαπάς το εαυτό σου μπορείς να κάνεις της μοναξιάς τον χρόνο όμορφο εποικοδομητικό ..γιατί όχι... Μόνος/η αλλά Ζωντανός/η δεν αφήνουμε την ψυχή να νεκρωθεί πριν την ώρα της και πόσο μάλλον όταν έχουμε ένα κύκλο ανθρώπων που μας αγαπούν και μας συμπαραστέκονται.... Όχι να κλείνουμε στην αγάπη των δικών μας και στην φιλία την πόρτα στα μούτρα .. Είχα βγει εκτός εαυτού και έλεγα -έλεγα... Εκείνη μόνο με άκουγε με βλέμμα απλανές χαμένο .. Έπαψα να μιλώ ξέσπασα και εγώ σε κλάματα κοιτώντας την έτσι ..Έμεινα μαζί της για λίγο ακόμα & ήρθα σπίτι πολύ προβληματισμένη έπεσα για ύπνο με την σκέψη της ... μέχρι που πριν λίγο με πήρε τηλ.. την ώρα που σας γράφω και με κάλεσε για καφέ ..... την άκουσα λίγο καλυτέρα Ελπίζω να βγει νικήτρια από όλο αυτό..

Σας κούρασα αλλά το έγραψα αυτό ίσως για να μου πείτε τι παρακάτω να κάνω που θα είναι καλύτερο για αυτήν Ευχαριστώ για την ανοχή σας

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΟΥΛΑ ΑΛΗΘΙΝΗ

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ

πάρε χαρταετέ εκεί ψηλά

αγάπες κι όνειρα κρυφά

στα σύνεφα αγγιξέ τα,

κι ύστερα κοίταξε καλά,

κι αν δείς πως είν απατηλά,

να μη διστάσεις, πεταξέ τα.

Όνειρα, όνειρα τρελά

μόνο συ μπορείς να ταξιδέψεις,

κι από του σπάγκου την ουρά

να τα λικνίσεις απαλά

και να τα ξεμπερδέψεις.

Πάρε χαρταετέ εκεί ψηλά

αγάπες κι όνειρα τρελά

χόρεψτα στον αγέρα,

κι αν τύχει βγούν αληθινά

νανουρισέ τα απαλά

και τράβα παρα πέρα.

Καλό μεσημέρι σας εύχομαι και καλή Σαρακοστή

Αυτή την μέρα την θυμάμαι πάντα με πολύ αγάπη γιατί οι αναμνήσεις είναι όμορφες αν και έχουν περάσει χρόνια .

Οι αγαπημένες αναμνήσεις όπως και οι άσχημες δεν σβήνουν .

Λοιπόν πάω πίσω 30 χρόνια πρίν, η προετοιμασία για την καθαρά δευτέρα γίνονταν στην οικογένεια απο το σαββάτο.

Μαζευόμαστε στο σπίτι ο καθένας με τα καλούδια του , τα παιδιά κάναν χαρές γιατί θα έφτιαχναν χαρταετό με τον θείο και μπαμπά { Σάκη } τον συμβίο μου .. είχε ειδικότητα σε αυτά λόγω επαγγέλματος { οχι οτι δεν γνωρίζουν πολλοι }

Λοιπόν εκείνο το σαββάτο 3/3/79 { μην νομίζεται οτι θυμάμαι τη βρήκα στο ημερόλογιο χαχχαχαχα} κάναμε την ετοιμασία των χαρταετών ,βγήκαν έξω στην αυλή ο Σάκης έφερε τα σκελετούς των 2 μέτρων χαρτιά, κόλλες,σκοινί χοντρό,και πολύ, γιατί οι αετοί για να κρατηθούν θέλουν γερές βάσεις τα παιδιά μαζεύτηκαν γύρω του, θυμάμαι τον γιό μου { Δημήτρη που ήθελε έναν μόνος του φυσικά πιο μεγάλος απο τον μπόι του χαχαχα } αλλά επέμενε όσο και να προσπαθήσαμε να τον πείσουμε, εκείνος επεμένε σαν καλομαθημένον που τον είχαμε του κάναμε το χατήρι .

Του εφτιάξε λοιπόν ένα μόνο για εκείνον , η μικρή δε πιό συγκαταβατική και όχι πεισματάρα, βολεύτηκε με ένα μικρότερο λέγοντας πολύ έξυπνα

–Να μπορώ να το σηκώσω μαμά .

Τα υπόλοιπα αγόρια μάλωναν για το χρώμα και το σχέδιο κλπ.

Ξεκίνησε να φτιάχνει τους 4 μεγάλους αφού λοιπόν τους ετοίμασε τους άφησε στην άκρη λέγοντας στον καθένα ποιός είναι ο δικός τους .

Θυμάμαι εκείνο τα σαββάτο ο γιός μου τον ήθελε στο δωμάτιο του ενώ στην ουσία αφού ήταν στημένος δεν χωρούσε από την πόρτα όλα τα είχε υπολογίσει αλλά είχε ξεχάσει αυτή την λεπτομέρεια πώς θα τούς βγάζαμε έξω να τούς βάζαμε στο αμάξι χαχα

Δεν μπορώ να σας περιγράψω τι σκεφτόνταν τα φτωχά μυαλά μας .

Επρεπε να βρούμε τρόπο να τους βγάλουμε έξω, απο την μιά η κατάσταση ήταν για γέλια,, και απο την άλλη για κλάμματα , τα παιδιά ξεσηκώθηκαν τα αγόρια δηλ, ο Σάκης είπε ,τη δευτέρα το πρωί υπόσχομαι θα τους βγάλω άντε για ύπνο & όλα εντάξει θα είναι , ο γιός μου εν τω μεταξύ έκλαιγε & φώναζε θυμάμαι ότι δεν μπορούσα να τόν ηρεμήσω μέχρι που μας έδωσε τη ιδέα

–Θα τούς βγάλουμε από την ταράτσα μαμά.

Εβαλα τα γέλια γιατί σκεφτόταν τρόπους σε μιά ηλικία των 6 ετών

–Σωστά λέει ο πατέρας του μπράβο Δημήτρη.

Και έτσι έγινε έπρεπε να τους μεταφέρουμε να τους βάλουμε στο φορτηγάκι τους δέσαμε και τους σκεπάσαμε με ένα σεντόνι για να μην σχιστούν, απο τον αέρα και ξεκινήσαμε για θήβα.

Πήγαμε λοιπόν αφού φάγαμε και χορέψαμε ήρθε η ώρα του χαρταετού.

Πήγαμε εκεί στην εκκλησία που είχε ανοιχτό χώρο και ξεχύθηκαν τα παιδιά να τους αμολήσουν μαζί με τους μπαμπάδες τους.

Ο Σάκης έφτιαξε στο χώμα μια βάση με πασσάλους για να τους κρατήσει ,γιατί θα έπαιρνε τα παιδιά ψηλά λόγω μεγέθους ,ο γιός μου δε, ήθελε να τον πετάξη και να τον κρατάει πράγμα επικίνδυνο έλα ντέ που δεν καταλάβαινε,σε κάποια στιγμή λέει ο πατέρας του

–Εντάξει μαζί όμως.

Ηταν πολύ το βάρος γιατί είχε αέρα & πήγε ψηλά οι άλλοι πέσανε ,σχίστηκαν,& φώναζαν τ” αγόρια ,η μικρή μου το έκανε μόνη της και το χάρηκε γιατί απλά ο αετός ήταν μικρός.

Ο γιός μου τον κράτησε μόνος με την βοήθεια του μπαμπά που κρατούσε τον μικρό να μην τον σηκώσει ο αέρας ο αετός πήγενε μια από εδώ μια από εκεί ο μικρός δεν μπορούσε να τον κρατήση άλλα ο εγωισμός δεν τον άφηνε

{ ακόμα και τώρα μετά απο 30 χρόνια ίδιος είναι εγωιστής και πεισματάρης }

μέχρι που ματώσαν τα χέρια του τότε το παρέδωσε στον μπαμπά του .

Ο μόνος που έμεινε, οι άλλοι σχίστηκαν, χάθηκαν , κλπ τον πήραμε και πήγαμε σπίτι με τον ίδιο τρόπο τον βάλαμε μέσα τον έβαλε ο Σάκης σε ένα στύλο στην ταράτσα, τον έδεσε & και τον άφησε να πετάει μέχρι το βράδυ που έκοψε τον σπάγγο και ευχήθηκε & του χρόνου νάματε καλά όλοι!

Η αιτία να το μοιραστώ μαζί σας ήταν ο γιός μου φτιάχνοντας χαρταετό για την εγγονή μου και της είπε τι είχε πάθει στα 6 χρόνια του και το συζητήσαμε και σκέφτηκα να το μοιραστώ μαζί σας

ευχαριστώ για την ανοχή σας νάστε όλοι καλά να περάσετε όμορφα και να έχετε τις καλύτερες αναμνήσεις

και του χρόνου με υγεία για όλους μας

Ευχαριστώ

Ερατώ

Η ΓΟΡΓΟΝΑ ΚΑΙ Ο ΒΡΑΧΟΣ

Η ΓΟΡΓΟΝΑ ΚΑΙ Ο ΒΡΑΧΟΣ

Ένας βράχος στην άκρη του μόλου έστεκε αγέρωχος στητός περήφανος σαν να χαίρονταν που τα κύματα τον προσκυνούσαν , σαν ήταν ήρεμα η άλλοτε τον αγκάλιαζαν ορμητικά και ξεγλιστρούσαν χαϊδεύοντας τον, πέφτοντας και πάλι απαλά στα πόδια του.

Αφήνοντας την αλμύρα τους πάνω στο αγέρωχο κορμί του.

Δίπλα ακριβώς ένας άλλος βράχος λίγο κουρασμένος γεμάτος αλμύρα κοιτούσε λυπημένα μακριά ,αγνάντευε το πέλαγος και αναπολούσε τις καλές και τις άσχημες στιγμές της ζωή του στη θάλασσα

Ξάφνου σήκωσε αέρα δυνατό η θάλασσα αγρίεψε τα κύματα μεγάλωσαν σκοτείνιασε ο ουρανός ξέσχιζαν τον θόλο του αστραπές με μια απόκοσμη βοή.

Στην μέση του πελάγους ένα καΐκι ψαράδων το στριφογύριζε η μαινόμενη θάλασσα το σήκωνε πότε πάνω, πότε κάτω, μια μικρή κουκίδα ήταν το καΐκι μέσα σε αυτή τη θαλασσοταραχή, έντρομοι οι ναύτες προσπαθούσαν να σηκώσουν τα δίχτυα αλλά δεν τα κατάφεραν, τους τράβηξε η θάλασσα μέσα κολυμπούσαν να σωθούν αλλά ήταν μάταιο η μανιασμένη θάλασσα τους πήρε στο βυθό της κόβοντας το καΐκι στα δυο

-Άλλη μια τραγωδία μονολόγησε ο γέρο βράχος ..

-Τι είπες τον ρώτησε ο νεαρός βράχος ?

-Πιασαν την γοργόνα και ο βασιλιάς της θάλασσας τους τιμώρησε ..είναι πολύ οργισμένος

δεν θα αφήσει κανένα ζωντανό του απάντησε

- Και η γοργόνα είναι η κόρη του ?

-Ναι η πριγκίπισσα του κάθε χρόνο τέτοιο καιρό ανεβαίνει για να βρει τον καλό της αλλά μάταια περιμένει

-Γιατί ?ρώτησε ο νεαρός βράχος

- Τον κρατεί δέσμιο μες στα σπλάχνα μου

-Γιατί δεν τον λυτρώνεις εσύ από τα δεσμά ?

- Γιατί φοβάμαι την οργή του όχι για μένα αλλά για χωριό μπορεί να το βουλιάξει όλο

-Ισως μπορώ και εγώ να βοηθήσω ?είπε ο νεαρός βράχος

ξαφνικά κάνει την εμφάνιση τις η γοργόνα πλησιάζει στο γέρο βράχο και τον ρωτά

-Μήπως είδες τον άρχοντα μου την αιώνια αγάπη μου ?

-Και να θέλω πριγκηπέσα μου δεν μπορώ να σε βοηθήσω

-Γιατί? δεν βλέπεις τον πόνο μου,την αγάπη που τρέφω αιώνια για εκείνον τα δάκρυα μου πού δεν στερεύουν

-Φοβάμαι την οργή του βασιλιά και πατέρα σου πριγκηπέσα μου

-Μπορώ να βοηθήσω εγώ είπε ο νεαρός βράχος στην γοργόνα

Και εκείνη γύρισε και τον κοίταξε με τα μεγάλα γαλάζια της μάτια ορθάνοικτα από έκπληξη

-Πως .. τον ρώτησε

-Ξέρω που θα τον βρεις είπε και κοίταξε το γέρο βράχο

-Ελα του είπε να την βοηθήσουμε πες της πως να τον βγάλει από μέσα από τα σπλάχνα σου και να τον λυτρώσει από τα δεσμά του

-Και που θα τον κρύψουμε για να γλυτώσει το χωριό από την εκδίκηση του βασιλιά ?

-Σε μένα πρότεινε ο νεαρός βράχος

-Ναι- ναι είπε η γοργόνα βοήθησε εσύ γέρο βράχε μου που τόσο καιρό τον έχεις κρυμμένο και δεν μου το είπες αλλά τώρα από την χαρά μου και την αγωνία μου να τον δω σε συγχωρώ έλα να βρούμε ένα τρόπο να μην το βρει ο βασιλιάς και πατέρα μου

είπε και χάθηκε στο βυθό μες στα σπλάχνα του γέρο βράχου βρίσκοντας την αγάπη της τον αγκάλιασε και έκλαιγε και γελούσε μαζί

Ο αγαπημένος της έχασε την μιλιά του δεν το πίστευε ότι θα ήταν ελεύθερος να Χαρεί την αγαπημένη του γοργόνα

πιαστήκαν χέρι χέρι και χαθήκαν στην απεραντοσύνη του βυθού

Τους είδε και ο βασιλιάς και χάρηκε με την χαρά της πριγκηπέσας του και πείστηκε πως μόνο έτσι η πριγκηπέσα του θα είναι ευτυχισμένη και κάλεσε το άνεμο,το ήλιο και το φεγγάρι να ευλογήσουν το ζευγάρι

Κατέβηκαν λοιπόν στην θάλασσα να δώσουν την ευχή τους ο γέρο βράχος έκλαιγε και ο νιος χαμογελούσε

-Πρόσταξε πατέρα και βασιλιά μου δώσε μου την αγάπη μου για να βρω την χαρά μου είπε η γοργόνα

Είδε τα γελαστά της μάτια ο βασιλιάς και είπε

εντάξει πριγκηπέσα μού να είστε ευτυχισμένοι τους είπε και τώρα μπορεί να φύγετε

Ο ήλιος είπε η πρώτη κόρη θα είναι η λιακάδα , το φεγγάρι είπε η δεύτερη θα είναι η αυγή ,και ο άνεμος η τρίτη θα είναι η αύρα ,η θαλασσινή συμπλήρωσε ο βασιλιάς

Ο νεαρός βράχος είπε βασιλιά μου στα σπλάχνα μου το σπιτικό τους επιτρέπεις να το κάνουν να χαρώ και να μην είμαι λυπημένος να έχω την χαρά να με χαϊδεύουν τα παιδιά τους

Η αύρα η θαλασσινή, να χαίρομαι την αυγή, και να με λιάζει η λιακάδα!

Συμφώνησε ο βασιλιάς και κοίταξε τον γέρο βράχο λέγοντας

-Εσύ δεν θέλεις τίποτα από μένα γέρο ?

Οχι βασιλιά μου χαίρομαι, που μου έδωσες την χαρά με την αποφασή σου αυτή τώρα θα αγναντεύω το πέλαγος και θα χαίρομαι με τις χάρες και την ευτυχία της πριγκηπέσας σου

Δάκρυσε ο βασιλιάς για την απλότητα του γέρου και είπε..

-Χάρη σε σένα γέρο βράχε η πριγκηπέσα μου είναι ευτυχισμένη και γιαύτο θα σου δώσω πάλι την δύναμη σου και μαζί με τον νεαρό βράχο θα φυλάτε το χωριό από τον θυμό μου γιατί βλέποντας εσάς θα ηρεμώ

και έτσι και έγινε