Ζωγραφίζοντας

Ήρθα

Με μια αχτίδα φωτός

.

Με μια αχτίδα φωτός

Μια νυχτα σαν κι’ αυτη

Μια νύχτα σαν κι’ αυτή …αφουγκράστηκα

τον ήχο της σιωπής.. ασπάστηκα

στην  ΣΚΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΙΑΣ …  μέσα χάθηκα

Μια νύχτα σαν κι αυτή

 

Μια νύχτα σαν κι αυτή
μέσα στην υγρή σιωπή
ξεγλιστρώ τη μικρή μου αμαρτία
να συναντήσω, να συναντήσω
Στης νύχτας τη σκιά
και στην αγκαλιά παλιάς
ηδονής σκοτεινής και πλανεύτρας
κρύβομαι πάλι, κρύβομαι πάλι
Φεύγα
Πως βρέθηκα εδώ
ποιο ακολουθώ κρυφό
της ψυχής σκοτεινό μονοπάτι
πως να γυρίσω, πως να γυρίσω
Στης φυγής μου το κορμί
ανασαίνω
απ'του χθες τη φυλακή
ξεμακραίνω
Φεύγα
Πως βρέθηκα εδώ
και ακροβατώ γυμνή
στη σκηνή δίχως μάσκα και λόγια
πως να ξεφύγω, πως να ξεφύγω
Φεύγα

Στίχοι: Γιώργος Κορδέλλας
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου

Το πρώτο Σ΄αγαπώ

                                           

Το πρώτο Σ΄αγαπώ     .... μου το είχες πει με ένα τριαντάφυλλο που είχα κρύψει σε σελίδα ενός βιβλίου .. Το τριαντάφυλλο μαράθηκε ..

Το Σ΄αγαπώ σου όχι ..

Εκείνο αχνά μυρίζει το άρωμα της αγάπης που εσύ μου έδωσες ..

Πως  να ξεχάσω πόσο πολύ με αγάπησες ..στην σελίδα του ξεφτισμένου βιβλίου ..υπάρχει το μυρωμένο

Σ’ αγαπώ  ..

Καλημερα σας

Μια όμορφη μέρα εύχομαι σε όλους σας !! Και ένα υπέροχο ανοιξιάτικο 3μερο !!

Εγώ βασικά δεν θέλω να βγάλω το όμορφο συνολάκι μου …….εεεεεεεεεεεεεεε  δεν είναι αποκριάτικο με αυτό είμαι πολύ όμορφη

ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ

 Στο μισοσκόταδο χορεύουν οι σκέψεις

           σαν πυγολαμπίδες,

κάθε αναλαμπή μια θύμηση δική σου   

     τα βράδια είναι παγωμένα.

  Πόσο σε ψάχνω πόσο μου λείπεις

ΕΡΑΤΩ

Το σύννεφο και ο αμμόλοφος – Paulo Coelho, μια ερωτική ιστορία αγάπης

Ένα νεαρό σύννεφο γεννήθηκε στο μέσο μιας μεγάλης καταιγίδας στη Μεσόγειο. Αλλά δεν πρόλαβε να μεγαλώσει εκεί, ένας δυνατός άνεμος έσπρωξε όλα τα σύννεφα προς την Ανατολή.
Μόλις έφτασαν στην ήπειρο, το κλίμα άλλαξε στον ουρανό έλαμπε ένας γενναιόδωρος ήλιος και από κάτω τους εκτεινόταν η χρυσαφένια άμμος της ερήμου Σαχάρα. Ο άνεμος συνέχισε να τα σπρώχνει προς τα δάση του Νότου, καθώς στη έρημο δεν βρέχει σχεδόν ποτέ.

Ωστόσο, τα νεαρά σύννεφα είναι σαν τους νεαρούς ανθρώπους. Το σύννεφό μας λοιπόν αποφάσισε ν” απομακρυνθεί από τους γονείς του και τους μεγαλύτερους φίλους του για να γνωρίσει τον κόσμο.

- Τι κάνεις εκεί; Φώναξε ο άνεμος. Η έρημος είναι όλη ίδια!

Γύρνα στο σμήνος και θα πάμε στο κέντρο της Αφρικής, όπου υπάρχουν εκθαμβωτικά βουνά και δέντρα!

Αλλά το νεαρό σύννεφο, ανυπότακτο από τη φύση του, δεν υπάκουσε. Χαμήλωσε σιγά-σιγά, έως ότου κατάφερε να αιωρηθεί σε μια γενναιόδωρη και γλυκιά αύρα και να πλησιάσει τη χρυσαφένια άμμο. Αφού τριγύρισε αρκετά, πρόσεξε ότι ένας από τους αμμόλοφους του χαμογελούσε. Είδε ότι κι εκείνος ήταν νέος, πρόσφατα σχηματισμένος από τον άνεμο που μόλις είχε περάσει. ην ίδια στιγμή ερωτεύτηκε την χρυσή του κόμη.

- Καλημέρα, είπε. Πώς είναι η ζωή εκεί κάτω;

- Έχω την συντροφιά των άλλων αμμόλοφων, του ήλιου, του ανέμου και των καραβανιών που περνούν από δω πότε-πότε. Μερικές φορές κάνει πολλή ζέστη, όμως είναι υποφερτή. Και πώς είναι η ζωή εκεί πάνω;

- Κι εδώ υπάρχει άνεμος και ήλιος, αλλά το πλεονέκτημα είναι ότι μπορώ και τριγυρνάω στον ουρανό και να μαθαίνω πολλά πράγματα.

- Για μένα η ζωή είναι σύντομη, είπε ο αμμόλοφος. Όταν ο άνεμος επιστρέψει από τα δάση, θα εξαφανιστώ.

- Και αυτό σου προκαλεί θλίψη;

- Μου δίνει την εντύπωση ότι δεν χρησιμεύω σε τίποτα.

- Κι εγώ αισθάνομαι το ίδιο. Μόλις περάσει ο επόμενος άνεμος θα πάω στο Νότο και θα μεταμορφωθώ σε βροχή. Αυτή είναι η μοίρα μου ωστόσο.

Ο αμμόλοφος δίστασε, αλλά τελικά είπε:

- Ξέρεις ότι εμείς εδώ στην έρημο τη βροχή την λέμε «παράδεισο»;

- Δεν ήξερα ότι μπορούσα να μεταμορφωθώ σε κάτι τόσο σημαντικό, είπε το σύννεφο γεμάτο περηφάνια.

- Έχω ακούσει πολλούς μύθους από γέρικους αμμόλοφους . Λένε ότι μετά τη βροχή καλυπτόμαστε από χλόη και λουλούδια. Εγώ όμως ποτέ δεν θα μάθω τι είναι αυτό, γιατί στην έρημο βρέχει πολύ σπάνια.

Ήταν η σειρά του σύννεφου να διστάσει. Αμέσως μετά όμως του χάρισε ένα πλατύ χαμόγελο.

- Αν θέλεις, μπορώ να ρίξω πάνω σου βροχή. Αν και μόλις έφτασα, σ” έχω ερωτευθεί και θα Ήθελα να μείνω εδώ για πάντα.

- Όταν σε είδα για πρώτη φορά στον ουρανό κι εγώ σε αγάπησα, είπε ο αμμόλοφος. Αν όμως μεταμορφώσεις την ωραία λευκή κόμη σου σε βροχή, θα πεθάνεις.

- Η Αγάπη δεν πεθαίνει ποτέ, είπε το σύννεφο. Μεταμορφώνεται. Κι εγώ θέλω να σου δείξω τον παράδεισο.

Άρχισε λοιπόν να χαϊδεύει τον αμμόλοφο με μικρές σταγόνες και παρέμειναν μαζί μέχρι που εμφανίστηκε το ουράνιο τόξο. την επόμενη μέρα ο μικρός αμμόλοφος ήταν καλυμμένος με λουλούδια. Κάποια σύννεφα που περνούσαν με προορισμό την Αφρική νόμισαν ότι εκεί ήταν ένα κομμάτι του δάσους που έψαχναν κι έριξαν κι άλλη βροχή. Λίγα χρόνια μετά, ο αμμόλοφος είχε μεταμορφωθεί σε όαση, η οποία δρόσιζε τους με τη σκιά των δέντρων της

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ

ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΛΛΗ ΥΓΕΙΑ !!

ΕΣΥ??????

Όταν άρχισα ν' αγαπώ τον εαυτό μου

έπαψα να στερούμαι τον ελεύθερο μου χρόνο και σταμάτησα να τρέχω για το μέλλον.

Κάνω αυτά που κάνουν την καρδιά μου

να χαμογελά με τον δικό μου τρόπο και στους δικούς μου ρυθμούς,

Όταν άρχισα ν' αγαπώ τον εαυτό μου

τότε αγάπησα αληθινά, σήμερα ξέρω πως αυτό λέγεται

((ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ)) ((ΑΠΛΟΤΗΤΑ)) ((ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ))

σήμερα κατάλαβα ότι αυτό λέγεται

((ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ)) ((ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ)) ((ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ))

όταν άρχισα ν' αγαπώ τον εαυτό μου

κατάλαβα πως ο πόνος και η θλίψη απλά με προειδοποιούσαν ότι ζούσα κόντρα στην αλήθεια μου.

Τώρα που ξέρω την δύναμη της καρδιάς μου.

την συντροφικότητα της λογικής μου δεν υπάρχει λόγος να φοβάμαι, να φοβάμαι συγκρούσεις, προβλήματα, καταστάσεις.

Σίγουρα δεν υπάρχει λόγος να φοβάμαι τους ανθρώπους..

τους ανθρώπους και τον εαυτό μου γιατί και τα άστρα ακόμα εκρήγνυνται και δημιουργούν νέους γαλαξίες,

σήμερα δεν ψάχνω ζωή ,

σήμερα ξέρω ότι αυτό είναι ζωή,

((εσύ;))

ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΑΘΗΝΑ !!

ΕΡΑΤΩ

11/05/10

Συγκλονίζει η αυτοκτονία της μητέρας και της αδερφής του δολοφονημένου Νικολόπουλου..

Τι μπορεί να πει κανείς ..και αν υπάρχουν λόγια ..
Μια περίπτωση τραγική..


Η μητέρα και η 16χρονη κόρη της, αδελφή του Αλέξη Νικολόπουλου που ήταν ένα από τα θύματα του πενταπλού φονικού που έγινε στο Αγρίνιο, στις 25 Νοεμβρίου του 2006 βρέθηκαν νεκρές τα μεσάνυχτα.
Οι δύο γυναίκες κείτονταν στο πάτωμα του σπιτιού τους αναίσθητες, στο χωριό Καμαρούλα. Της

Γίνομαι χάρτινος.……

 

Από φιληδονία σου γράφω..

Οι αισθήσεις μας είναι πανίσχυρες και απέραντες.

Γλιστρούν παντού σ' όλες τις γωνίες μας σαν οικουμενικός νόμος, διαβρώνουν και το απειροελάχιστο.

Ο έρωτας κάνει τον άνθρωπο..

"Ο έρωτας κάνει τον άνθρωπο να αφήνει το φαγητό του, τον ύπνο του, τη δουλειά του, την ησυχία του. Πολλοί άνθρωποι τον φοβούνται, επειδή, όταν έρχεται γκρεμίζει ο,τι παλιό βρίσκει μπροστά του. 

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ ΜΕΡΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙΤΕ..

ΛΩΡΕΝΣ ΦΕΡΛΙΝΓΚΕΤΤΙ

 

Ο κόσμος είναι ωραίο μέρος
για να γεννηθείτε
αν δεν σας νοιάζει που η ευτυχία
δεν είναι πάντα
και τόσο διασκεδαστική
αν δεν σας νοιάζει μια δόση κόλασης
που και που
όταν όλα πάνε καλά
γιατί ακόμα και στον παράδεισο
δεν τραγουδούν
όλη την ώρα

Ατενίζοντας τον ουρανό

                                           

                                                                     

Το μαύρο βελούδο του ουρανού φόρεσες

ξεγέλασες το φεγγάρι   το έβαλες στεφάνι 

Τυλίχτηκες με του άνεμου την εσάρπα

χορεύοντας θαμπώνεις τα άστρα

Σμιλεύεις  το όνειρο του νου, ξέπνοη η νυχτιά

ανάλαφρο χάδι η αύρα .

Στη μνήμη του χρόνου και της αγρύπνιας αφήνεσαι

με χρώμα  καθρεπτίζονται τα όνειρα σου

Σκέψη μου, ανυψώνεσαι

Όταν το φως της ρίχνει η αυγή …σύννεφο που φεύγει και σκορπίζει

Ατενίζοντας τον ουρανό, ο χρόνος του  ταξιδιού τελειώνει  στη ελπίδα.

 

ΕΡΑΤΩ

5/3/10

Νύχτα που αργεί να τελειώσει..

Νύχτα που αργεί να τελειώσει

πάλι με βρίσκει   στο παράθυρο.. 
κοιτάζοντας με βουρκωμένη ματιά
ίσως κάπου εκεί σε δω
ίσως  κάποτε ανταμωθούμε και νιώσεις πόσο μου έλειψες 

Ξημερώνει δειλά –δειλά άρχισε να αχνοφέγγει

ας  κλείσω τα μάτια ..ίσως  τώρα σε ονειρευτώ ..

μόνο εκεί υπάρχεις ..

βιάζομαι να σε δω ..να σε κλείσω στην αγκαλιά μου

μόνο εκεί μπορώ ..

Σε περιμένω…

Ερατώ

26/2/10

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΦΙΛΙΑ ..

ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΑ ΦΩΤΕΙΝΗ ΜΕΡΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ !!

ΜΙΑ

 

 

 

9 ανακαλύψεις για το ανθρώπινο είδος έφερε το 2009…

Οι επιστήμονες μελετούν το ανθρώπινο είδος εδώ και χιλιάδες χρόνια. Κάθε χρόνο όμως, οι μελετητές ανακαλύπτουν καινούρια πράγματα για τους εαυτούς μας – πέρα από αυτά που μαθαίνουμε μόνοι μας χωρίς τη βοήθεια της επιστημονικής έρευνας.
Ακολουθεί ένας ενδεικτικός κατάλογος με εννέα χαρακτηριστικές νέες ανακαλύψεις που έγιναν για το σώμα, το νου και τη συμπεριφορά των ανθρώπων στη διάρκεια της χρονιάς που πέρασε, σύμφωνα με το Live Science.

Καλή εβδομάδα!!

Καλημέρα σας φιλαράκια μου !

Εύχομαι μια όμορφη και χαρούμενη εβδομάδα σε όλους σας!!!!
Άργησα αλλά πάλι εδω είμαι … έμενα μου λείψατε αρκετά ..
και υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην το ξανακάνω …

Στα  μαγικά σύννεφα …του ονείρου η ψυχή πετά..
Διαδρομές πολλές… αλλά πάντοτε γυρνά ..
Εκεί που υπάρχει η χαρά..
κι’  αν καμιά φορά ξεγελαστεί ..
Ίσως πικραθεί.. Αλλά δεν θα λαβωθεί
Έτσι είναι η ψυχή !
Πάντα καθαρή και αγνή..
Γυρίζει πίσω ..και αυτούς που αγαπά θα βρει!

ΕΡΑΤΩ

22/02/2010