erato

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

2011-12-26T19:59:00.001+02:00

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ

ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΛΛΗ ΥΓΕΙΑ !!

ΕΣΥ??????

2010-05-11T17:11:00.003+03:00

Όταν άρχισα ν' αγαπώ τον εαυτό μου

έπαψα να στερούμαι τον ελεύθερο μου χρόνο και σταμάτησα να τρέχω για το μέλλον.

Κάνω αυτά που κάνουν την καρδιά μου

να χαμογελά με τον δικό μου τρόπο και στους δικούς μου ρυθμούς,

Όταν άρχισα ν' αγαπώ τον εαυτό μου

τότε αγάπησα αληθινά, σήμερα ξέρω πως αυτό λέγεται

((ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ)) ((ΑΠΛΟΤΗΤΑ)) ((ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ))

σήμερα κατάλαβα ότι αυτό λέγεται

((ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ)) ((ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ)) ((ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ))

όταν άρχισα ν' αγαπώ τον εαυτό μου

κατάλαβα πως ο πόνος και η θλίψη απλά με προειδοποιούσαν ότι ζούσα κόντρα στην αλήθεια μου.

Τώρα που ξέρω την δύναμη της καρδιάς μου.

την συντροφικότητα της λογικής μου δεν υπάρχει λόγος να φοβάμαι, να φοβάμαι συγκρούσεις, προβλήματα, καταστάσεις.

Σίγουρα δεν υπάρχει λόγος να φοβάμαι τους ανθρώπους..

τους ανθρώπους και τον εαυτό μου γιατί και τα άστρα ακόμα εκρήγνυνται και δημιουργούν νέους γαλαξίες,

σήμερα δεν ψάχνω ζωή ,

σήμερα ξέρω ότι αυτό είναι ζωή,

((εσύ;))

ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΑΘΗΝΑ !!

ΕΡΑΤΩ

11/05/10

Συγκλονίζει η αυτοκτονία της μητέρας και της αδερφής του δολοφονημένου Νικολόπουλου..

2010-03-22T14:02:00.002+02:00

Τι μπορεί να πει κανείς ..και αν υπάρχουν λόγια ..
Μια περίπτωση τραγική..

Η μητέρα και η 16χρονη κόρη της, αδελφή του Αλέξη Νικολόπουλου που ήταν ένα από τα θύματα του πενταπλού φονικού που έγινε στο Αγρίνιο, στις 25 Νοεμβρίου του 2006 βρέθηκαν νεκρές τα μεσάνυχτα.
Οι δύο γυναίκες κείτονταν στο πάτωμα του σπιτιού τους αναίσθητες, στο χωριό Καμαρούλα. Της
βρήκε όταν γύρισε από την Αθήνα, όπου είχε πάει για να παρακολουθήσει το ντέρμπι ΠΑΟ-Ολυμπιακού, το τρίτο παιδί της οικογένειας ο Βασίλης.
Δύο άδεια μπουκάλια με εντομοκτόνο ήταν δίπλα τους καθώς και δύο ιδιόχειρα σημειώματα. Σύμφωνα με αυτά διευκρίνιζαν ότι, δεν μπορούσαν να ζήσουν άλλο, μετά τον τραγικό χαμό του 16χρονου τότε Αλέξη από τα πυρά.
Την αιτία θανάτου των δύο γυναικών δηλαδή δηλητηρίαση από κατάποση εντομοκτόνου επαλήθευσε και ο ιατροδικαστής ο οποίος έφτασε στο σημείο.
Ενώ η νεκροψία-νεκροτομή πρόκειται να πραγματοποιηθεί στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία της Πάτρας.
Υπενθυμίζουμε ότι οι δύο κτηνοτρόφοι -πατέρας και γιος- οι οποίοι καταδικάστηκαν για τη δολοφονία των κυνηγών Χρήστου και Βασίλη Νικολόπουλου, Ηλία Πίππα, Αλέξη Νικολόπουλου και Λάμπρου Ανδρέσα, όλοι ξαδέλφια μεταξύ τους, υποστήριξαν ότι έκαναν αυτή την αποτρόπαια πράξη επειδή, πατούσαν τα τριφύλλια τους και ενοχλούσαν με τους πυροβολισμούς τα ζώα τους.
Το Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αιγίου τον Μάρτιο του 2008 αποφάσισε την καταδίκη των δραστών σε πέντε φορές ισόβια, την ανώτατη ποινή που υπάρχει για το πενταπλό φονικό.

Γίνομαι χάρτινος.……

2010-03-17T02:37:00.003+02:00

Από φιληδονία σου γράφω..

Οι αισθήσεις μας είναι πανίσχυρες και απέραντες.

Γλιστρούν παντού σ' όλες τις γωνίες μας σαν οικουμενικός νόμος, διαβρώνουν και το απειροελάχιστο.

Σου γράφω λοιπόν από φιληδονία, από λαγνεία.

Όχι για να σου ανακοινώσω τα νέα μου, όσο για να πιάσω το χαρτί που θα πιάσεις, για να συρθεί η ματιά μου στις ίδιες γραμμές που θα συρθεί η δικιά σου.

Το χαρτί είναι το σώμα σου, η μοναδική σου προέκταση που φτάνει σε μένα, κι εγώ για να σμίξω μαζί σου γίνομαι χάρτινος.

Σου γράφω γιατί σε ποθώ όπως και σου τηλεφωνούσα κάποτε από πόθο.

Όχι για να σου πω και να μου πεις το ένα και τ’ άλλο, αλλά για να σ’ αγγίξω με τον ήχο μου και να μ’ αγγίξεις με τον δικό σου, για να κυλιστώ στην ανάσα σου, στο γέλιο σου, μέσα στις σιωπές σου. Βαθιά στον λαβύρινθο του ακουστικού στο αυτί μου, απλωνόταν ξέστρωτη η πιο ηδονική κλίνη!

Γι αυτό κολλούσα στο τηλέφωνο, γ’ αυτό όλο έβρισκα προφάσεις να σου τηλεφωνώ..

Ακόμα και σ' εκείνη την επιτροπή αλληλεγγύης για τα παιδιά της Αιθιοπίας που λιμοκτονούν, από φιληδονία γράφτηκα!

Τώρα που το έχω πάρει πια απόφαση να λιγοστέψω τα ψέματα, μπορώ να στο εξομολογηθώ κι ας ντρέπομαι.

Τόσο ανίερος, τόσο κάπηλος, τόσο κάλπης!

Η ευχαρίστηση!

Το κορμί σου το έψαξα κύτταρο - κύτταρο, στην άβυσσο της ματιάς σου καταδύθηκα χιλιάδες βουτιές..

Είναι μέσα στις συμφορές του έρωτα να σου εξατομικεύει τον άλλον σε βαθμό παράλογο..

Οι περιπέτειες του κορμιού είναι καταραμένες.

Προσποιούμενες πως ξεδιψούν τη δίψα, τη φωτιάζουν ύπουλα, την ποτίζουν νερό νοθευμένο από βαρύ αλάτι.

Το ρουφάς άπληστος κι αμέσως καίγεσαι.. Τι φταις εσύ... Συγχώρεσε με!

Όλα μέσα μας γίνονται και ζητιανεύουν εδώ κι εκεί εξόδους, κι ο έρωτάς μου μέσα μου ήτανε πολύς, μαύρος, πηχτός, λάβα υπόγειων στρωμάτων, έβραζε και με φλόγιζε από πριν σε συναντήσω κι όταν σε βρήκα σ' άρπαξα, έπεσα πάνω σου όπως ο γύπας στην τροφή του απαιτώντας να με γλιτώσεις από τις φλόγες μου..

Ένας ανίκανος βιαστής της θελκτικής σου ψυχρότητας ήμουνα.

Χιλιάδες φορές εισχώρησα στο κορμί σου και δεν σε διακόρευσα.

Δαιμονιζόμουνα. Στου πόθου μου τον θολό, σκοτεινό φάρο.

Επιθυμούσα πια να σε συντρίψω, να σε σπάσω σαν αχιβάδα, γυρεύοντας μήπως κρύβεις πέρλα..

Αφέθηκα στα νύχια του πάθους που μου προκαλούσες μέχρι τέλους..

Απόσπασμα από το βιβλίο " Η μοναξιά είναι από χώμα" από τη Μάρω Βαμβουνάκη.

Ο έρωτας κάνει τον άνθρωπο..

2010-03-11T23:28:00.004+02:00

"Ο έρωτας κάνει τον άνθρωπο να αφήνει το φαγητό του, τον ύπνο του, τη δουλειά του, την ησυχία του. Πολλοί άνθρωποι τον φοβούνται, επειδή, όταν έρχεται γκρεμίζει ο,τι παλιό βρίσκει μπροστά του.

Κανείς δε θέλει να αποδιοργανώνεται ο κόσμος του. Γι' αυτό πολύς κόσμος κατορθώνει να θέτει υπό έλεγχο αυτή την απειλή και να κρατήσει όρθιο ένα σπίτι ή μια σχέση που έχει πλέον ρημάξει. Είναι οι μηχανικοί των περασμένων πραγμάτων.

Άλλοι άνθρωποι σκέπτονται ακριβώς το αντίθετο: παραδίνονται χωρίς δεύτερη σκέψη, προσδοκώντας στον έρωτα τις λύσεις για όλα τους τα προβλήματα. Φορτώνουν στον άλλον όλη την ευθύνη για όλη την ευτυχία τους και όλο το φταίξιμο για τη δυστυχία τους.
Είναι πάντα μέσα στην ευφορία επειδή έχει συμβεί κάτι υπέροχο μέσα στην κατάθλιψη επειδή έγινε κάτι απροσδόκητο που τα κατέστρεψε όλα.
Να διώξεις μακριά τον έρωτα ή να του παραδοθείς τυφλά;

Ποια από τις δυο στάσεις προξενεί το μικρότερο κακό;.....Δεν ξέρω "

(Κοέλο)

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ ΜΕΡΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙΤΕ..

2010-03-09T04:13:00.004+02:00

ΛΩΡΕΝΣ ΦΕΡΛΙΝΓΚΕΤΤΙ

Ο κόσμος είναι ωραίο μέρος
για να γεννηθείτε
αν δεν σας νοιάζει που η ευτυχία
δεν είναι πάντα
και τόσο διασκεδαστική
αν δεν σας νοιάζει μια δόση κόλασης
που και που
όταν όλα πάνε καλά
γιατί ακόμα και στον παράδεισο
δεν τραγουδούν
όλη την ώρα
Ο κόσμος είναι ωραίο μέρος
για να γεννηθείτε
αν δεν σας νοιάζει που μερικοί άνθρωποι πεθαίνουν
όλη την ώρα
ή έστω απλώς λιμοκτονούν
κάποιες ώρες
στο κάτω κάτω δεν πειράζει
αφού δεν είστε εσείς
Α, ο κόσμος είναι ωραίο μέρος
για να γεννηθείτε
αν δεν σας πολύ νοιάζουν
λίγα ψόφια μυαλά
στις ψηλότερες θέσεις
ή μια δυο βόμβες
που και που
στα ανεστραμμένα σας πρόσωπα
ή άλλες τέτοιες απρέπειες
απ’ τις οποίες μαστίζεται η κοινωνία μας
με τους διακεκριμένους άνδρες της
και τους κληρικούς της
και τους λοιπούς αστυφύλακες
και τις διάφορες φυλετικές διακρίσεις της
και τις κοινοβουλευτικές ανακρίσεις της
και τις άλλες δυσκοιλιότητες
που η τρελή μας σάρκα
θα κληρονομήσει
Ναι ο κόσμος είναι το καλύτερο μέρος
για ένα σωρό πράγματα όπως το να κάνεις κουταμάρες
και να κάνεις έρωτα
και να είσαι λυπημένος
και να τραγουδάς φτηνά τραγούδια και να έχεις εμπνεύσεις

Ατενίζοντας τον ουρανό

2010-03-05T06:29:00.002+02:00

Το μαύρο βελούδο του ουρανού φόρεσες

ξεγέλασες το φεγγάρι το έβαλες στεφάνι

Τυλίχτηκες με του άνεμου την εσάρπα

χορεύοντας θαμπώνεις τα άστρα

Σμιλεύεις το όνειρο του νου, ξέπνοη η νυχτιά

ανάλαφρο χάδι η αύρα .

Στη μνήμη του χρόνου και της αγρύπνιας αφήνεσαι

με χρώμα καθρεπτίζονται τα όνειρα σου

Σκέψη μου, ανυψώνεσαι

Όταν το φως της ρίχνει η αυγή …σύννεφο που φεύγει και σκορπίζει

Ατενίζοντας τον ουρανό, ο χρόνος του ταξιδιού τελειώνει στη ελπίδα.

ΕΡΑΤΩ

5/3/10

Νύχτα που αργεί να τελειώσει..

2010-02-26T05:31:00.003+02:00

Νύχτα που αργεί να τελειώσει

πάλι με βρίσκει στο παράθυρο..
κοιτάζοντας με βουρκωμένη ματιά
ίσως κάπου εκεί σε δω
ίσως κάποτε ανταμωθούμε και νιώσεις πόσο μου έλειψες

Ξημερώνει δειλά –δειλά άρχισε να αχνοφέγγει

ας κλείσω τα μάτια ..ίσως τώρα σε ονειρευτώ ..

μόνο εκεί υπάρχεις ..

βιάζομαι να σε δω ..να σε κλείσω στην αγκαλιά μου

μόνο εκεί μπορώ ..

Σε περιμένω…

Ερατώ

26/2/10

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΦΙΛΙΑ ..

2010-02-25T12:59:00.002+02:00

ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΑ ΦΩΤΕΙΝΗ ΜΕΡΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ !!

ΜΙΑ

9 ανακαλύψεις για το ανθρώπινο είδος έφερε το 2009…

2010-02-24T12:16:00.005+02:00

Οι επιστήμονες μελετούν το ανθρώπινο είδος εδώ και χιλιάδες χρόνια. Κάθε χρόνο όμως, οι μελετητές ανακαλύπτουν καινούρια πράγματα για τους εαυτούς μας – πέρα από αυτά που μαθαίνουμε μόνοι μας χωρίς τη βοήθεια της επιστημονικής έρευνας.
Ακολουθεί ένας ενδεικτικός κατάλογος με εννέα χαρακτηριστικές νέες ανακαλύψεις που έγιναν για το σώμα, το νου και τη συμπεριφορά των ανθρώπων στη διάρκεια της χρονιάς που πέρασε, σύμφωνα με το Live Science.

1. Οι άνθρωποι κρατάνε ακόμα το μωρουδιακό λίπος τους: Οι επιστήμονες πίστευαν εδώ και πολλές δεκαετίες ότι το καφέ λίπος με το οποίο γεννιούνται τα μωρά, εξαφανίζεται καθώς μεγαλώνουν. Όμως μια νέα έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό “New England Journal of Medicine”, έδειξε ότι ορισμένοι ενήλικες διατηρούν ακόμα αποθέματα αυτού του πρωταρχικού λίπους, πράγμα πολύ καλό γι’ αυτούς επειδή αυτό το λεγόμενο “καλό λίπος” καίει θερμίδες, άρα εμποδίζει τη συσσώρευση πάχους. Οι πιο λεπτοί άνθρωποι, όπως διαπιστώθηκε, είναι πιθανότερο να έχουν διατηρήσει μεγαλύτερες ποσότητες “καφέ λίπους” που βοηθά στη ρύθμιση του βάρους του σώματος. Σύμφωνα με τους ερευνητές, αν βρεθεί τρόπος να αυξηθεί αυτό το λίπος, τότε πιθανώς θα βρεθεί ένας νέος τρόπος καταπολέμησης της παχυσαρκίας.
2. Το ανθρώπινο δέρμα είναι…πήχτρα στα βακτήρια: Όπως έδειξαν νέες έρευνες στο μικροβίωμα (δηλαδή στον πολυπληθή και πολύμορφο πληθυσμό των πάσης φύσεων μικροοργανισμών που ζουν μέσα και πάνω στο σώμα μας), διαφορετικά βακτήρια έχουν προτιμήσεις να φτιάξουν το…σπίτι τους σε διαφορετικά μέρη του ανθρώπινου σώματος. Μερικά σημεία (με πρώτο και καλύτερο το αντιβράχιο-πήχη) έχουν όχι μόνο την μεγαλύτερη ποσότητα αλλά και την μεγαλύτερη ποικιλία βακτηρίων – όχι κατ’ ανάγκην βλαβερών.
3. Όσοι ξυπνούν πιο αργά, βρίσκονται σε μεγαλύτερη εγρήγορση σε σχέση με όσους ξυπνούν νωρίτερα: Οι “πρωινοί” τύποι μπορεί να έχουν περισσότερο χρόνο για τις δουλειές τους, όμως μάλλον πληρώνουν ένα τίμημα, καθώς δεν μπορούν να παραμείνουν εξίσου συγκεντρωμένοι σε μια δραστηριότητα όσο αυτοί που μένουν μέχρι αργά στο κρεβάτι, σύμφωνα με μια νέα έρευνα που βασίστηκε στις παρατηρήσεις πουλιών που ξυπνάνε σε διαφορετικές ώρες μέσα στη μέρα.
4. Οι άνθρωποι ακούνε καλύτερα από το δεξί αυτί τους από ό,τι με το αριστερό: Έτσι αν θέλετε κάποιος να σας προσέξει καλύτερα, φροντίστε να του μιλήσετε από τη σωστή πλευρά. Η έρευνα έδειξε ότι αν ζητήσετε κάποια χάρη από κάποιον ή, τέλος πάντων, αν υποβάλλετε κάποιο αίτημα (π.χ. ζητάτε αύξηση από το διευθυντή σας!), είναι πιθανότερο να τη δεχτεί και να σας ικανοποιήσει, αν του έχετε μιλήσει από το δεξί του αυτί. Αυτό ίσως συμβαίνει, επειδή ο λόγος που έρχεται στον εγκέφαλο από το δεξί αυτί, γίνεται αντικείμενο επεξεργασίας κυρίως στο αριστερό ημισφαίριο, όπου γίνεται η επεξεργασία των λεκτικών πληροφοριών.
5. Η εξειδίκευση φέρνει καλύτερα αποτελέσματα: Όταν κάνετε πολλά πράγματα μαζί ή αναλαμβάνετε πολλά καθήκοντα ταυτόχρονα, έχετε χειρότερες επιδόσεις από όσους, με το πέρασμα του χρόνου, εξειδικεύονται και γίνονται καλοί σε ένα μόνο πράγμα. Η έρευνα έδειξε ότι οι “πολυτεχνίτες” χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να ολοκληρώσουν κάποια δουλειά και, όταν χρειάζεται να κάνουν κάτι τελείως διαφορετικό στη συνέχεια, είναι πιο αργοί μέχρι να προσαρμοστούν στη νέα δραστηριότητα, σε σχέση με τους “εξειδικευμένους”. Μεταξύ άλλων, η έρευνα ενισχύει την αντίληψη ότι το να κανείς ταυτόχρονα περισσότερα πράγματα (π.χ. να οδηγεί και να γράφει μηνύματα στο κινητό του) μπορεί να αποβεί επικίνδυνο.
6. Τα μωρά κλαίνε στη γλώσσα της…πατρίδας τους: Ακόμα κι όταν είναι μόλις λίγων ημερών, το κλάμα τους μοιάζει με τους ήχους της μητρικής γλώσσας τους, σύμφωνα με μια νέα έρευνα. Έτσι το κλάμα των μωρών με γάλλους γονείς έχει διαφορετική μελωδικότητα σε σχέση με το κλάμα των μωρών από γερμανούς γονείς.
7. Τα περισσότερα παιδιά έχουν ελλιπή βιταμίνη D: Περίπου το 70% των παιδιών (σύμφωνα με έρευνα στις ΗΠΑ που χαρακτηρίστηκε “σοκαριστική”) έχουν ανεπαρκή επίπεδα της συγκεκριμένης βιταμίνης, πράγμα που αποδίδεται κυρίως στην κακή διατροφή και στην ανεπαρκή ηλιοφάνεια (προφανώς σε ηλιόλουστες χώρες, όπως η Ελλάδα, το πρόβλημα θα είναι μικρότερο). Η έρευνα συστήνει τα παιδιά να βγαίνουν περισσότερη ώρα σε ανοικτούς χώρους για να “ρουφάνε” περισσότερο ήλιο.
8. Η συμβίωση του ζευγαριού πριν το γάμο μπορεί να οδηγήσει σε διαζύγιο: Το να συζήσουν δύο ερωτευμένοι πριν παντρευτούν, ίσως δεν αποτελεί την καλύτερη ιδέα, σύμφωνα με νέα έρευνα που διαπίστωσε ότι όσοι συζούν προηγουμένως, έχουν στη συνέχεια ως παντρεμένοι αυξημένες πιθανότητες για χειρότερο γάμο και τελικά για διαζύγιο, σε σχέση με όσους παντρεύονται, χωρίς να έχουν δοκιμάσει πριν με τι μπορεί να μοιάζει ο γάμος.
9. Γιατί οι άνθρωποι δεν περπατάνε μόλις γεννιούνται: Μερικά ζώα (π.χ. άλογα και καμηλοπαρδάλεις) μπορούν να σηκωθούν και να περπατήσουν λίγες μόνο ώρες μετά τη γέννησή τους – αλλά όχι οι άνθρωποι, που χρειάζονται περίπου ένα χρόνο για να σταθούν στα δύο τους πόδια. Μια νέα έρευνα έδειξε ότι αν και τα θηλαστικά (μεταξύ αυτών και ο άνθρωπος) αρχίζουν να περπατάνε σε διαφορετικά χρονικά σημεία της παιδικής τους ηλικίας, στην πραγματικότητα όλα αποκτούν την ικανότητα του βαδίσματος στο ίδιο σημείο ανάπτυξης του εγκεφάλου τους.
Πηγή: enet.gr

Καλή εβδομάδα!!

2010-02-22T04:50:00.004+02:00

Καλημέρα σας φιλαράκια μου !

Εύχομαι μια όμορφη και χαρούμενη εβδομάδα σε όλους σας!!!!
Άργησα αλλά πάλι εδω είμαι … έμενα μου λείψατε αρκετά ..
και υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην το ξανακάνω …

Στα μαγικά σύννεφα …του ονείρου η ψυχή πετά..
Διαδρομές πολλές… αλλά πάντοτε γυρνά ..
Εκεί που υπάρχει η χαρά..
κι’ αν καμιά φορά ξεγελαστεί ..
Ίσως πικραθεί.. Αλλά δεν θα λαβωθεί
Έτσι είναι η ψυχή !
Πάντα καθαρή και αγνή..
Γυρίζει πίσω ..και αυτούς που αγαπά θα βρει!

ΕΡΑΤΩ

22/02/2010

Οι Αναρτησεις Μου

2010-02-13T01:55:00.001+02:00

Ένοχες στιγμές

2009-09-26T06:56:00.003+03:00

Ήρθες ….

Το δωμάτιο γέμισε με το άρωμα σου ..

Κοιτώ από το παράθυρο …

το φεγγάρι ψηλά ….έναστρος ο ουρανός ..

Στο καναπέ ..ένα πουκάμισο αφημένο

να θυμίζει το χτες

Τις στιγμές ..τα λεπτά…που ήμουν αγκαλιά σου

κλεμμένες στιγμές ..ένοχα λεπτά ..

Ένα ρίγος στο κορμί μου

Κλείνω τα μάτια… αλλά τα όνειρα δεν μας ανήκουν …

Βράδια θλιμμένα ..

Όμως εσύ είσαι εδω

Nα με κοιτάς με αγάπη…με πάθος

Λες να μην σκέπτομαι το που..πότε…το αύριο ..

Το βλέμμα σου με διαπερνά και ριγώ

Με το φιλί σου όλα τα ξεχνώ

Τώρα είσαι εδω

Άλλη μια νύχτα που θα κλέψουμε τα αστέρια

Ο έρωτας μας

στο φεγγάρι καθρεφτίζεται,

Πόσο θα κρατήσει το όνειρο ?

Θα ξημερώσει και θα χαθεί…. μαζί του και εσύ

Σβήνει σιγά.. σιγά η νύχτα …

αρχίζει να χαράζει

Την νύχτα με τα αστέρια ο ερχομός σου

Περιμένω να μου χαμογελάσει ….. και πάλι το φεγγάρι

Άλλη μια ανατολή χωρίς να είσαι εδω …

ΕΡΑΤΩ

26/09/09

ΑΚΡΟΒΑΤΩ

2009-09-23T17:27:00.001+03:00

Ακροβατώ σε ένα σχοινί .. κάθε βήμα μια αρχή
αφήνω πίσω με μια ανάσα κάθε ανάμνηση πικρή
τεντωμένο σαν χορδή κάθε βήμα μια ευχή
να περάσω.. να ξεχάσω… κάθε τι που με πονά
ένα ένα τα βήματα μετρώ ..παίρνω θάρρος

μπροστά προχωρώ..

Με δύναμη ψυχής με βλέμμα καθαρό
κοιτώ ψηλά στον ουρανό… ο ήλιος με τυφλώνει
με μια υπόσχεση δηλώνει .. πως δεν θα χει συννεφιά
και θα είναι πάλι ξαστεριά
βήμα και ελπίδα έχω.. κι ας ακροβατώ σε ένα σχοινί

που είναι τεντωμένο!

ΕΡΑΤΩ

23-09-09

δροσοσταλίδες!!!!

2009-09-20T04:25:00.006+03:00

Έρχεσαι από το παντού.. σβήνοντας τα ίχνη
να μην βρεις τον γυρισμό
Στο φως του φεγγαριού μοιράζεις χαμογέλα
Αστροφεγγιά η μάτια σου
Γυμνώνεις το κορμί αφήνοντας μόνο την αύρα σου
από το χάδι σου σαν φύλλα πέφτουν..
Δροσοσταλίδες... τα δάκρυα της ψυχής..
ραίνουν τα άνθη του παράδεισου
Χυμούς από καρπούς σου κλέβω… μυρωδιές κρατώ
Δάκρυα στα μάτια κυλούν…. σε βυθό ωκεανού με παρασέρνεις
Στα άδυτα σου χάνομαι…. της ψυχής την μορφή να γνωρίσω
Ανασαιμιά ζεστού άνεμου.. η ανάσα σου
στολίζεις με χρώματα κάθε δειλινό
Μια δροσοσταλίδα ψυχής στα χείλη απόμεινε
Ξημέρωσε…
Προσμονή.. άλλο ένα ηλιοβασίλεμα
Για μια δροσοσταλιά ακόμα
ΕΡΑΤΩ
20-09-09

ΠΕΤΑ…..ΠΕΤΑ… ΨΗΛΑ!!!

2009-09-19T06:37:00.003+03:00

Ψυχή αφέσου… στο ταξίδι των ονείρων

άνοιξε τα φτερά σου… πέταξε ψηλά
μην φοβάσαι τις ροζ νεφέλες… είναι του ήλιου οι σκιές
σχήματα όμορφα με ουράνιες μορφές
πέτα … πέτα..πάρε μαζί σου όσες θες
Στο ταξίδι σου αυτό το μοναχικό… γαλάζιο έχεις ουρανό
χρυσάφι από το ήλιο.. πέτα πιο ψηλά από τα σύννεφα
άκου τους γλάρους… σιγοτραγουδούν..
στο θόλο του λευκού ..του..γαλάζιου .. ταξιδεύουν
το πέταγμα τους απαλό… έχουν τον άνεμο οδηγό
περίπατο κάνουν θαλασσινό… αγγίζουν τη θάλασσα με ορμή…
τα δελφίνια χορό στήνουν στο πέρασμα σου
να…. λίγες σταγόνες βροχής… μην φοβάσαι που σε ραίνουν
έτσι σε ξεπλένουν ψυχή και εσύ …
πέτα .πέτα … μέχρι το ουράνιο τόξο να φανεί

ΕΡΑΤΩ

19-09-09

Δάκρυ διαμάντι..

2009-09-15T18:06:00.001+03:00

Με το βλέμμα παγωμένο στην σιωπή

κάθε δάκρυ διαμαντένιο έχει γένει

μαζεμένα διαμάντια στις χούφτες κρατώ…

τι και αν είναι δάκρυα αλμυρά

τι και αν έχει ξαστεριά ..μέσα στην καρδιά έχει συννεφιά

σκέψεις θολές..παγωνιά ..και νεκρική σιγή άδειος

ο δρόμος ..πουθενά δεν οδηγεί

Μονοπάτι ανοίγω….. για την ψυχή

παράδεισο ετοιμάζω.. τον στολίζω ..

τον φροντίζω με άνθη και αστέρια τον γεμίζω

ασημόσκονη σκορπίζω .. και ελπίζω το ουράνιο τόξο να φάνει

να αγαλλιάζει η ψυχή … όταν αφήσει το κορμί

Σκέψεις .. μες την δική μου σιωπή ….

Ερατώ

15/09/09

Η αμαρτία διαφέρει για τα δύο φύλα!!!

2009-09-14T05:40:00.001+03:00

Ως γνωστόν, τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα -σύμφωνα με την καθολική πίστη- είναι κοινά για όλους τους ανθρώπους. Μελέτη που δημοσιεύτηκε όμως πρόσφατα – βασισμένη σε εξομολογήσεις πιστών – δείχνει ότι τα δύο φύλα «αμαρτάνουν διαφορετικά».

Τα θανάσιμα αμαρτήματα είναι: αλαζονεία, ζήλεια, οργή, οκνηρία, απληστία, λαιμαργία και λαγνεία, με την αλαζονεία να θεωρείται το πρώτο σε «βαρύτητα» αλλά και «γενεσιουργός αιτία» όλων των υπολοίπων αμαρτημάτων. Σύμφωνα με την έρευνα που διενήργησε -με «στοιχεία» από εξομολογήσεις πιστών- ο 95χρονος Ιησουίτης αδελφός Ρομπέρτο Μπούσα, οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς στην αλαζονεία, ενώ οι άνδρες στη λαγνεία και ακολούθως στη λαιμαργία.

Όπως αναφέρει το BBC, o προσωπικός θεολόγος του Πάπα Wojciech Giertych, ενστερνίστηκε την έρευνα του αδελφού Μπούσα κι έκανε μάλιστα αναφορά γι’ αυτή στην εφημερίδα του Βατικανό L’Osservatore Romano. «Άνδρες και γυναίκες αμαρτάνουν με διαφορετικούς τρόπους» σημείωσε.

Ο Giertych επεσήμανε ότι όπως φαίνεται οι άνδρες είναι πιο επιρρεπείς στη λαγνεία. Ακολουθούν η λαιμαργία, η οκνηρία, η οργή, η αλαζονεία, η ζήλεια και η απληστία. Για τις γυναίκες όμως «τα πιο επικίνδυνα» αμαρτήματα είναι – όπως λέει- η αλαζονεία, η ζήλεια, η οργή και ακολουθούν η λαγνεία και η οκνηρία.

Σύμφωνα με την Καθολική πίστη, οι ψυχές των αμαρτωλών μετά το θάνατο «πηγαίνουν στην Κόλαση». Όμως τα κλασσικά «επτά αμαρτήματα» δεν φαίνεται να καλύπτουν όλες τις περιπτώσεις της «παρέκκλισης» από το «δρόμο του Θεού». Το Αποστολικό Αναμορφωτήριο, ένα από τα πιο «μυστικά» τμήματα του Βατικανού, του οποίου η αποστολή είναι να καθορίζει τις ποινές που οι εξομολογητές επιβάλλουν στους αμαρτωλούς, πέρσι αναθεώρησε και τα αμαρτήματα.

Σκοπός ήταν να επισημανθούν και άλλα, πιο «μοντέρνα» αμαρτήματα, τα οποία όπως αναφέρει «τείνουν να επικρατήσουν στην εποχή της χωρίς όριο παγκοσμιοποίησης». Έτσι, πέραν των γνωστών εντοπίστηκαν ακόμη τα αμαρτήματα της γενετικής αλλοίωσης, των πειραμάτων πάνω στον άνθρωπο, της μόλυνσης του περιβάλλοντος, της λήψης και της πώλησης ναρκωτικών, της κοινωνικής αδικίας, την πρόκλησης φτώχειας και της χρηματικής απληστίας.

Σύμφωνα με το BBC, παρότι η Καθολική Εκκλησία επεξεργάζεται τα αμαρτήματα και βρίσκει καινούρια οι πιστοί δεν δείχνουν διάθεση να καταφύγουν στο εξομολογητήριο πλέον. Το Βατικανό έχει ήδη εκφράσει την ανησυχία του για τη μείωση των εξομολογήσεων. Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι το 1/3 των Καθολικών δεν θεωρεί ότι η εξομολόγηση είναι απαραίτητη, ενώ ένας στους δέκα δήλωσε ότι η διαδικασία της εξομολόγησης ήταν «εμπόδιο στη σχέση τους με το Θεό».

Γράμμα

2009-09-12T13:56:00.002+03:00

Θυμάμαι, ενώ χωρίζαμε στη μαρμαρένια σκάλα,
σταθήκαμε μια στάλα,
και μου 'πες πως θα ξαναρθείς, για να χαρώ, -ποιος ξέρει,
μετά το καλοκαίρι.

Και τη στιγμή που βγαίναμε στη στράτα τη μεγάλη,
μου το ξανάπες πάλι'
κι απάνω κει χωρίσαμε, -χωρίσαμε σα φίλοι,
μ' ένα φιλί στα χείλη.

Πέρασε το φθινόπωρο, κακός βοριάς σιμώνει,
κι ειν' η καρδιά μου μόνη-
κοντοζυγών' η παγωνιά, τα σύννεφα κι η μπόρα,
-και τι θα γίνω τώρα...

Σου 'γραφα τόσα γράμματα, και πόσο λυπημένα:
δε μου 'γραψες ούτ' ένα'
και στη γιορτή σου, σου 'στειλα τ' άνθη τα ταxτικά σου:
δεν έλαβα δικά σου.

Τώρα, στο δρόμο σου περνώ, με μάτι κουρασμένο,
-και δε σε περιμένω'
μου φαίνεται πως όλ' αυτά κοιμούνται σ' έναν τάφο,
-γι' αυτό, και δε σου γράφω.

Όμως, εκείνο το φιλί, που δώσαμε σα φίλοι,
μου τυραννεί τα χείλη:
το 'χω, για καταδίκη μου, και για παρηγοριά μου,
κρυμμένο στην καρδιά μου...

Από το βιβλίο Ναπολέων Λαπαθιώτης, Ποιήματα

Όνειρα

2009-09-11T12:02:00.003+03:00

Έβγαλαν φτερά τα όνειρα μου και με πήραν μακριά
είδα ήλιους είδα αστέρια μα εσένα πουθενά
πέταξα ψηλά βλέποντας νεφέλες τόξα ουρανικά
μα. εσύ δεν ήσουν πουθενά
πετώντας στο θόλο το γαλανό τα όνειρα μου πήραν σχήμα και μορφή
και να ήσουν εκεί
με ένα χαμόγελο γλυκό με υποδέχτηκες
με πήρες αγκαλιά και με φιλιά γλυκά
μου τάζεις όνειρα πολλά με πρωταγωνιστή εσένα
τα βλέφαρα μου σφράγιζαν δεν θέλω να ανοίξουν
μην φύγω από το όνειρο .. θέλω να είμαι μαζί σου

ΕΡΑΤΟ

11-09-09

ΣΕ ΕΝΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

2009-09-08T10:59:00.004+03:00

Λίγα λουλούδια ξεχασμένα στο ημερολόγιο

με αγάπη αφημένα από τα χέρια σου δοσμένα

θύμησες όμορφες νοσταλγικά γλυκές

λίγα φύλλα σκορπισμένα είναι ακόμα μυρωμένα!!

έμειναν εκεί για να μου θυμίζουν

Εσένα

ΕΡΑΤΩ

8-9-09

Είναι ορισμένοι στίχοι-κάποτε ολόκληρα ποιήματα-
πού μήτε εγώ δεν ξέρω τι σημαίνουν.
Αυτό που δεν ξέρω ακόμη με κρατάει. Κι εσύ έχεις δίκιο να ρωτάς.
Μη με ρωτάς.
Δεν ξέρω σου λέω.
Δυο παράλληλα φώτα απ᾿ το ίδιο κέντρο.
Ο ήχος του νερού, που πέφτει τον χειμώνα, απ᾿ το ξεχειλισμένο λούκι
ή ο ήχος μιας σταγόνας καθώς πέφτει
από ‘να τριαντάφυλλο στον ποτισμένο κήπο
αργά – αργά ένα ανοιξιάτικο απόβραδο
σαν τον λυγμό ενός πουλιού.
Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτός ο ήχος-ωστόσο εγώ τον παραδέχομαι.
Τ᾿ άλλα που ξέρω στα εξηγώ. Δεν το αμελώ.
Όμως κι αυτά προσθέτουν στη ζωή μας.
Κοιτούσα όπως κοιμότανε, το γόνατό της να γωνιάζει το σεντόνι-
Δεν ήταν μόνο ο έρωτας.
Αυτή η γωνία είναι η κορυφογραμμή της τρυφερότητας,
και το άρωμα του σεντονιού, του λευκού και της άνοιξης,
συμπλήρωναν εκείνο το ανεξήγητο που ζήτησα,
άσκοπα και πάλι να στο εξηγήσω.

Γιάννης Ρίτσος

Στον φύλακα Άγγελο μου !!!!

2009-09-07T02:33:00.002+03:00

Στο φύλακα Άγγελο μου… ένα μήνυμα θα στείλω
                             άλλη μια χάρη θα ζητήσω..
να μου φέρει στα όνειρα μου
                                   εσένα παρηγοριά μου
Θέλω πολύ να σου μιλήσω
                                             στην αγκαλιά μου να σε κλείσω
και να μην αφήσω να γυρίσεις ποτέ πίσω…
                                            Καθημερινά με αγάπη πάντα του μιλώ
                       Και ρωτώ κάθε τόσο
πόσο καλά περνάς … γιαυτο με ξεχνάς
                                                        μακρινό ταξίδι έκανες
              σε άλλους τόπους ..σε άλλες χώρες
                                                            σε άλλους ουρανούς
χωρίς φεγγάρια και αστέρια
                                                     μόνο με ήλιους φωτεινούς

ΕΡΑΤΩ
07-09-09

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΨΥΧΗ

2009-08-11T21:36:00.004+03:00

Ελεύθερη με πέταγμα ..άηχο... απαλό

άυλη ..με χρώμα και ...με φως εκτυφλωτικό

σε σώμα κλείνεσαι δεν αφήνεσαι

ψυχή μου

το πέταγμα σου αέρινο... ελεύθερο..

φτερούγισμα δυνατό... μια χίμαιρα αιώνια

ταξίδι μακρινό

μυστικά μονοπάτια κυβερνάς ... σε λάθος παράδεισους ακροπατάς

ταξίδι πάντα στο άγνωστο .. κάνεις και αποξεχνάς

Ψυχή μου

ΕΡΑΤΩ

11/08/09

Αχ θάλασσα μου παρηγοριά μου!!

2009-08-10T21:46:00.003+03:00

Στο απέραντο σου μπλε άπλωσα τα όνειρα μου μ' αγκάλιασες

και υπόσχεση μου έδωσες πως πάντα θα είσαι εκεί

για μένα θάλασσα μου... να ακούς τα μυστικά μου.

Μονοπάτι χάραξε το φεγγάρι να διαβώ..

με τα αστέρια συντροφιά μου

και τον άνεμο οδηγό

Να κρυφομιλώ στα κύματα που χορεύουν με ρυθμό

με δαντελένια σχήματα να χαϊδεύουν τον γιαλό

Αχ θάλασσα μου παρηγοριά μου

Είσαι η μόνη που ξέρεις τα όνειρα μου και όλα τα μυστικά μου

τα κρατάς κρυμμένα μες στην αγκαλιά σου

κοχύλια.. κοράλλια.. στα απάτητα νερά σου

καθρεφτίζοντας τα όνειρα μου

την ψυχή μου ταξιδεύεις και όλους τους πλανεύεις

ξελογιάστρα θάλασσα μου

Αχ θάλασσα μου παρηγοριά μου !!

ΕΡΑΤΩ

10/08/09

Με μια ματιά....

2009-08-09T23:39:00.009+03:00

Με μια ματιά σε αγάπησα

με ένα χαμόγελο σε λάτρεψα

με ένα σου χάδι ένιωσα ρίγος

με ένα φιλί πέταξα σε ενάστρους

ουρανούς

Μ' ένα λουλούδι μου είπες σ' αγαπώ

μου έδωσες το χέρι και είπες σε κρατώ

Μια αγκαλιά αγάπης

και όρκους.. δέσιμο δυνατό

Ο κόσμος όλος δικός μου

μαζί σου δεν φοβάμαι την ζωή

είπα ....

Πίστεψα πως ήταν η αρχή

και το τέλος ποτέ δεν θα φανεί

και μου γύρισες την πλάτη

έχασα από τα πόδια μου την γη

πρόλαβες ένα αντίο να μου πεις

πριν το τέλος......και χαθείς...

Ταξίδι χωρίς σύνορα και προορισμό

με το βλέμμα στο κενό

και έμεινα παγωμένη να σε κοιτώ

με άναρθρη κραυγή να σου λέω

Σ' αγαπώ Με μια μάτια σ' αγάπησα

Με ένα δάκρυ σε έχασα..

Αφιερωμένο στον Παντελή μου

ΕΡΑΤΟ

09/08/09

Μια νύχτα γεμάτη φως..

2009-08-09T10:28:00.002+03:00

Μια νύχτα σαν αυτή… κάτω από τον έναστρο ουρανό

με τη θάλασσα να σιγοτραγουδά τραγούδια αγάπης

τα κύματα απαλά… να σβήνουν τα πάθη

μελωδικοί ψίθυροι των κυμάτων

με νότες αστροφεγγιάς

Η νύχτα ζεστή…υγρή…να μην χάσω στιγμή

να γευτώ το φιλί

Κρεβάτι η αμμουδιά…. σκέπασμα η αύρα

έγειρα στο στήθος σου αφουγκραζόμουν τους παλμούς σου

έμεινα εκεί… μες τη σιωπή ….με την αλμύρα της θάλασσας

και τη γλύκα των φιλιών σου

Μια νύχτα γεμάτη φως

ΕΡΑΤΟ

09-08-09

ΟΝΕΙΡΟΠΑΓΙΔΑ

2009-08-07T09:36:00.002+03:00

Σε μια ονειροπαγίδα κλεισμένη με ιστούς τυλιγμένη

έπιασα το νήμα.... ξετυλίγω.. προσπαθώ να ξεφύγω

από το λήθαργο να βγω
ένα χέρι απλώνει φιλικό ...γλυκό τον ήλιο μου δείχνει
μου λέει να βγω
χαμογέλα ..ήλιος φωτίζει.. η ζωή σου ανήκει προχώρα μην μένεις εκεί ...
το νήμα τυλίγω... στην άκρη να φτάσω όσο πιο γρήγορα μπορώ ...
τον ήλιο να αντικρίσω ..ανάσα να πάρω φως να γεμίσω ..να αρχίσω να ζω
χέρι απλώνω .. να κρατηθώ .. μην γλιστρήσω και πάλι χαθώ
παγιδευμένη στο ιστό.. κάθε όνειρο σβηστό
έτσι έμαθα να ζω
Μια μουντή θολή ονειροπαγιδα ..έμπλεξα στα δίχτυα της
και δεν κατάφερα να βγω..όσο κι' προσπαθώ
μια δέσμη φωτός χρωματίζει ..ελπίδα μου δίνει..
ίσως τα καταφέρω την άκρη να βρω !

ΕΡΑΤΟ

07/08/09

Μοίρασμα....

2009-08-03T17:45:00.003+03:00

Μοίρασμα...

Φτερά του έρωτα σπασμένα ..σκόρπισμα στο ουρανό ....

Καρδιά κομμένη στα δυο

Μοίρασμα... Κομμάτια απ' την καρδιά μου

Δώρισα ..

Κράτησα εσένα..

Μοίρασε τον ουρανό σου .. τον παράδεισο σου

κράτα μια γωνιά... για μένα

Μέσα απ' την ματιά μου τη υγρή

θάλασσα το δάκρυ ..

Λυτρωτικό

Κοιτώ στο καθρέπτη το είδωλο

ψάχνω έμενα

Τα μάτια δεν προδίδουν μιλούν

όσο τα χείλη σιωπούν...

Λόγια ανείπωτα ..λόγια μυστικά ...

όλα μες την θολή ματιά

Αλήθεια που δεν θέλεις να δεις...

η ματιά σου όμως.... θα σου πη

Μοίρασμα ...χαμόγελα ..αγάπη ..φιλία

Δώρισε

Όλα η αγάπη μπορεί ..να τα αλλάξει!!!

ΕΡΑΤΩ !

03/8/09

Ψάχνω μες στις λέξεις....

2009-07-25T18:27:00.003+03:00

Ψάχνω μες στις λέξεις να βρω κάτι να σου πω
να δώσω νόημα στη ύπαρξη μου, για να συνεχίσω να ζω
να αναπνέω με την ελπίδα, πως ίσως να σε ξαναδώ
χαμένη μες στο πουθενά..
στις σιωπές μου προσπαθώ ,να δώσω χρώμα ήχο
μα δεν μπορώ.. να νικήσω την μοναξιά
ένα σου βλέμμα θα με κάνει να πάρω φωτιά
ένα σου χάδι θα γαληνέψει την φουρτουνιασμένη μου καρδιά
τον ήχο της φωνής σου προσπαθώ να θυμηθώ
μένω όμως παγωμένη δεν μπορώ να κινηθώ
ξεχασμένη μες το χτες η μορφή σου χαμογέλα παγερά
και εγώ είμαι χαμένη μες στο πουθενά .
Ψάχνω το γέλιο... την χαρά.. ευτυχία δεν υπάρχει γιατί είσαι μακριά..

Σ' αγαπώ στο χρωματίζω ...

ΕΡΑΤΩ

25/07/09

Φωτιά που καίει η μοναξιά !!

2009-07-23T17:36:00.005+03:00

Κάποτε έλεγα σε μένα ... Ερατώ ..πρόσεξε η απόγνωση & η απελπισία θα σε οδηγήσει στην τρέλα ..σε μένα λειτουργούσε η λογική έστω & για λίγο ...τι συναισθήματα βγάζει η μοναξιά...?. Φόβο....Μίσος..Πόνο...Απελπισία...& αλλά τινά η Αγάπη για τον συνάνθρωπο μηδενίζεται φυλακίζονται τα αγνά & όμορφα συναισθήματα ...Κλείνουν παράθυρα & οι πόρτες για την Ζωή ..την Ελπίδα... Δεν υπάρχουν όνειρα για να κάνεις πνίγεσαι μες την απόγνωση και την απελπισία .....που καταλήγει σε κατάθλιψη

Αφορμή αυτό το μικρό κείμενο όπως & το προηγούμενο που ανάρτησα ...Μια φίλη που ζει στο κόσμο της θλίψης.Προσπαθώ εδω & καιρό να την βάλω να σκεφτεί θετικά να δη αλλιώς το τώρα η το ( αύριο που ποτέ βασικά δεν είμαστε σίγουροι τι επιφυλάσσει )

( Με ζωντανό χωρισμό) μετά από 20 χρόνια συμβίωση την έριξε σε λήθαργο ..κυριολεκτικά .

Σε ένα σπίτι κλειστό...σκοτεινό... χωρίς ίχνος φωτός ..επισκέφτηκα για λίγο χθες .Με κεριά αναμμένα να φωτίζουν τον χώρο... αισθάνθηκα ένα ρίγος να διαπερνά το κορμί μου αλλά δεν είπα τίποτα... απλά άκουγα το βουβό της κλάμα και κοίταξα τα πρησμένα μάτια της με ένα μειδίαμα αντί για χαμόγελο να με καλωσορίζει .. κάθισα.. και για λίγο μιλούσαμε μετά χάνονταν χωρίς να μου απαντά η να γελά αν έλεγα κάτι... είχε ζωγραφισμένο μονίμως εκείνο το μειδίαμα.. ώσπου στο τέλος ξέσπασα ..Δεν άντεχα άλλο να την βλέπω έτσι παραδομένη στην απελπισία της .

Δεν είσαι μόνη φώναξα έχεις συγγενείς..παιδιά... φίλους... δεν υπάρχει μοναξιά για σένα τις είπα...μπορείς να επιλέξεις να είσαι χωρίς σύντροφο.... αφού πληγώθηκες και νιώθεις προδομένη αλλά όχι έτσι ..Μην παραδίνεσαι στην εγκατάλειψη ..δεν είσαι μόνη ούρλιαξα.. (& πήγα να ανάψω τα φώτα γιατί ήδη είχε μαυρίσει η ψυχή μου) .

Ναι και εγώ ζω με τις αναμνήσεις μου επικοινωνώ όμως με τους φίλους μου..βγαίνω για καφέ...κλπ. Επέλεξα να είμαι χωρίς σύντροφο από επιλογή μου δεν μπορώ να πω είμαι μόνη... ΟΧΙ έχω οικογένεια ..φίλους,...δουλειά...,κύκλο...,πολλές φορές θέλω να κλειστώ στο καβούκι μου & και το κάνω ευχάριστα γιατί έτσι επιθυμώ επιλογή μου .Εσύ τι κάνεις & εσύ δεν είσαι μόνη δεν καταλαβαίνω ... Δεν αντέχω αυτή την μιζέρια είσαι φίλη μου και σε αγαπώ εμπέδωσε το τουλάχιστον.

Έβαλε τα κλάματα ξέρω θα μου πείτε πως δεν έκανα καλά αλλά έπρεπε να ξυπνήσω τις αισθήσεις της γιατί ήταν & είναι σαν σε κώμα εδω και κάτι μήνες ..Κατάντησε να παίρνει ψυχοφάρμακα .Δεν την οικτίρω την αγαπώ πέρασα από τέτοια στάδια στην πιο κρίσιμη καμπή της ζωής μου με ένα αγόρι στην εφηβεία που έπρεπε να σταθώ βράχος.... & βρήκα την δύναμη να συνεχίσω με την λύπη στην καρδιά & στα μάτια.. Στάθηκα σε ότι μου έμεινε & έδωσα ότι καλύτερο είχα ( την αγάπη μου και την κατανόηση μου ) γιατί & εκείνος ήθελε συμπαράσταση . Δεν ήμουν δυνατή έπεφτα και ξανασηκωνόμουν έκανα και και πράγματα ακραία αλλά είπα στοπ. Δεν δέχτηκα να με πάρει ποτέ από κάτω ..ούτε την μοναξιά...την θλίψη...και την απόγνωση να την κρατήσω στο υπόλοιπο της ζωής μου.. Τα πνίγω με ένα χαμόγελο ..Ναι στην μοναξιά ..Εσύ δίνεις χρώμα ..υπάρχουν άνθρωποι τελείως μόνοι χωρίς φίλους ..οι συγγενείς ..& όμως διασκεδάζουν την μοναξιά τους ..Οταν αγαπάς το εαυτό σου μπορείς να κάνεις της μοναξιάς τον χρόνο όμορφο εποικοδομητικό ..γιατί όχι... Μόνος/η αλλά Ζωντανός/η δεν αφήνουμε την ψυχή να νεκρωθεί πριν την ώρα της και πόσο μάλλον όταν έχουμε ένα κύκλο ανθρώπων που μας αγαπούν και μας συμπαραστέκονται.... Όχι να κλείνουμε στην αγάπη των δικών μας και στην φιλία την πόρτα στα μούτρα .. Είχα βγει εκτός εαυτού και έλεγα -έλεγα... Εκείνη μόνο με άκουγε με βλέμμα απλανές χαμένο .. Έπαψα να μιλώ ξέσπασα και εγώ σε κλάματα κοιτώντας την έτσι ..Έμεινα μαζί της για λίγο ακόμα & ήρθα σπίτι πολύ προβληματισμένη έπεσα για ύπνο με την σκέψη της ... μέχρι που πριν λίγο με πήρε τηλ.. την ώρα που σας γράφω και με κάλεσε για καφέ ..... την άκουσα λίγο καλυτέρα Ελπίζω να βγει νικήτρια από όλο αυτό..

Σας κούρασα αλλά το έγραψα αυτό ίσως για να μου πείτε τι παρακάτω να κάνω που θα είναι καλύτερο για αυτήν Ευχαριστώ για την ανοχή σας

ΟΝΕΙΡΑ ΜΕ ΧΡΥΣΟ ΜΕΛΑΝΙ!!

2009-07-22T14:59:00.003+03:00

Τα όνειρα μου στο χρυσαφί ντύνω

και στολίσω την ζωή

ζωγραφίζω με αστέρια την κάθε μου στιγμή !!

Λουλούδινα στολίδια βάζω στα μαλλιά

Νέα πνοή δίνω και μερώνω την καρδιά

Τον ήλιο σύμμαχο κάνω και την σελήνη αδελφή

τα αστέρια όλα παιδιά μου, παιχνιδίζουν στα όνειρα μου

σε όλο το σύμπαν ταξιδεύουν, ότι ζητώ το φέρνουν

όνειρα με χρυσό μελάνι, στέλνω στα βάθη του ωκεανού

να χρυσίζουν ... να φωτίζουν .. το χρώμα του το κυανού !

ΕΡΑΤΩ

21/Ο7/09

Λαθρεπιβάτες της ζωής....

2009-07-22T14:53:00.005+03:00

Έπεσε η νύχτα στην πόλη άναψαν τα φώτα χάνονται οι σκιές

η μοναξιά τυλίγει ..η σιωπή δεν σπάει ..
Λαθρεπιβάτες της ζωής οι άνθρωποι μοναχικοί..
καθρέπτες χωρίς είδωλα με σκόρπια όνειρα.. μαζεύουν τα κομμάτια τους
και γυροφέρνουν τα θέλω τους χωρίς σκοπό .. χωρίς ελπίδα... χωρίς όνειρα ..
Η μοναξιά πληγώνει στο πέρασμα της όλα τα γκρεμίζει ..
του ήχου την κρούστα την κομματιάζει ... την θρυμματίζει ..
βουβές σκιές ...Παρατηρητές μια ζωής.. μουντής.. άχαρης.. κενής
Οι άνθρωποι οι μοναχικοί..Λαθρεπιβάτες της Ζώης!

ΕΡΑΤΩ

21/Ο7/09

Στιγμές αγάπης

2009-07-18T23:17:00.006+03:00

Σμαραγδί των χρώμα των ματιών σου χανόμουν στα βάθη τους

σε κοιτούσα και ονειρευόμουν .. τα φιλούσα και δάκρυζαν

με κοιτούσες και μου έταζαν τα παλάτια όλου του κόσμου

κρατούσες τα χέρια μου και ένιωθα τους παλμούς τις καρδιάς σου

με έπαιρνες στην αγκαλιά σου και πετούσα στα σύννεφα

όλα αυτά τότε.....

Τώρα μες στην ερημιά μου μνήμες μελαγχολικές

στο σεντούκι του μυαλού μου γυρίζοντας στο χτες

δεν έμεινε τίποτα άλλο παρά μόνο αυτές

χαρούμενες ευτυχισμένες στιγμές που αναπολώ και αναζητώ

μα σίγουρο είναι πως ξανά δεν θα βρω

στιγμές αγάπης

Μάζεψα τις αναμνήσεις τις έκανα φυλακτό

Στην καρδιά μου τη χαρά έχω κλείσει

κάθε τι ωραίο, αγνό , και καλό.

σε μια κόχη τις καρδιάς μου για πάντα εκεί

θα τις κρατώ

και στο όνειρό μου σφιχτά θα σ' αγκαλιάζω

γιατί μόνο εκεί μπορώ

Για εκείνον που έφυγε για πάντα από κοντά μου

ΕΡΑΤΩ

18/07/09

2009-07-07T15:36:00.003+03:00

Έκανα μια βόλτα στην σκέψη μου

στο διάβα της σε βρήκα.. μόνη στην άκρη

θλιμμένη σε βρίσκω γιατί ? σε ρωτώ

μα δεν ξέρεις ?

Βλέπω λουλούδια ζωντανά μες στο χώμα να ευωδιάζουν

βλέπω πουλιά να στολίζουν το ουρανό

να πετάνε να χάνονται για το ταξίδι τους σε άλλους τόπους

βλέπω τα σύννεφα να κρύβουν το ήλιο

και εκείνος να λάμπει μέσα από τις δαντελένιες μορφές

που παίρνουν στο πέρασμα του

κοιτώ τον ουρανό με χρώμα πορφυρό λαβωμένο την ώρα που δύει ο ήλιος

δίνοντας του ένα πορφυρό απόκοσμο φως

βλέπω την θάλασσα να πάλλεται με ευχαρίστηση και να δίνεται με χάρη στον ήλιο

που με τις πύρινες φλόγες να βυθίζονται

στο μπλε της θάλασσας και να είναι σαν να παίρνει φωτιά..

όλα έχουν και δίνουν ζωή ..στην ζωή...

και βλέπω εσένα και λυπάμαι ...

που δεν ξέρεις να ζεις ...

αλήθεια ξέρεις ..η ξέχασες να ζεις

ΕΡΑΤΩ

Ο δαίμονας της θάλασσας

2009-07-06T13:25:00.001+03:00

Κοιτώ το δαίμονα της θάλασσας.. και αναρωτιέμαι, απορώ τι έχει φτιάξει ο Θεός !!

Εκπληκτικό, θαλάσσιος διάβολος

έχουμε και εμείς κάτι τέτοιο η παρόμοιο ?

καλημέρα σας και καλή εβδομάδα !!

και ο Θεός ας βάλει το Χέρι Του !!

Μια πυγολαμπίδα στο μαύρο βελούδο

2009-07-05T05:25:00.005+03:00

Τη νύχτα τα όνειρα πετούν στα αστέρια, γυμνά στο βελούδο του ουρανού

όαση παραδεισένια ψάχνουν να βρουν

λίγο χρώμα να αποκτήσουν για να το δωρίσουν,

σε αυτούς που δεν μπορούν να ονειρευτούν

Πόσοι από μας δε μίλησαν με τα αστέρια ..πόσοι δεν χάθηκαν στην μαγεία μιας πανσέληνου...στο γλυκοχάραμα μια αυγής ..πόσο μεγάλη είναι η ματιά που χωρά το απέραντο του ουρανού & της θάλασσας.. και πόσο μικροί μπορούμε να γίνουμε όταν γεμίζουμε κακία...ζήλεια... και φθόνο... ζώντας σε ένα μικρόκοσμο που πέρα από εκεί δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε ούτε κουκίδα .. ένα μικρόκοσμο που βάζουμε όλο το μίσος.και την κακία από δειλία και τίποτα άλλο ..Όλα στο σύμπαν είναι δοσμένα με αγάπη και εμείς .. εμείς ... τι κάνουμε ...τι προσφέρουμε... για να το διατηρήσουμε .. Όλη αυτή την ομορφιά πως θα τη κρατήσουμε? .

Σκέψεις σκόρπιες... τις μοιράζομαι με το απέραντο μαύρο βελούδο του ουρανού, στολισμένο με ασημόσκονη ...με αστέρια που λάμπουν ...καθισμένη στη βεράντα του σπιτιού χαζεύω το φεγγάρι που λάμπει... νομίζω πώς θα απλώσω τα χέρια και θα πιάσω μια χούφτα αστέρια & και αναρωτιέμαι πόσο όμορφη είναι η ζωή ॥πόσα μπορεί να σου πη μια νύχτα μαγική στολισμένη έτσι όμορφα ..πόση ομορφιά και πόση ελπίδα μπορεί να σου δώσει... πόση δύναμη μπορείς να έχεις το ξημέρωμα। Φεγγοβολά και σου τάζει ότι το αύριο θα είναι καλύτερο και ομορφότερο από το χθες το θρόισμα των φύλλων συναινούν με την υπόσχεση της . Είπα να γράψω στο άπειρο το μήνυμα μου.. & το φεγγάρι να του δίνει φως.

Να μπορούν να το δουν αυτοί που δεν μπορούν να ονειρευτούν

Τα όνειρα δίνουν Ελπίδα ... Πίστη..Αγάπη..!!!!!!!

Από μικρή ονειρευόμουνα να χορέψω με τα αστέρια...
Μια πυγολαμπίδα στο μαύρο βελούδο
Να Λάμπω !
Στόλισε και εσύ το δικό σου όνειρο και στείλε μήνυμα με τον άνεμο

Γράψε το με τα αστέρια !

Αργοπεθαίνει Tου Pablo Νeruda

2009-06-23T23:11:00.002+03:00

Θέλω να μοιραστώ μαζί σας ένα ποίημα

που το αγάπησα αμέσως μόλις διάβασα.

Tου Pablo Νeruda...

Αργοπεθαίνει
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει περπατησιά,
όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του,
όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.

Αργοπεθαίνει
όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο
και τα διαλυτικά σημεία στο "ι" αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια,
που μετατρέπουν ένα χασμουρητό σε ένα χαμόγελο,
που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.

Αργοπεθαίνει
όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι,
όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.

Αργοπεθαίνει
όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δεν διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.

Αργοπεθαίνει
όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,
όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή
για την ασταμάτητη βροχή.

Αργοπεθαίνει
όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει,
όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει...

ΕΙΠΑΝ

2009-06-23T22:53:00.001+03:00

ΕΙΠΑΝ.....

<
Είπαν οτι πρέπει να ξεχάσω
έτσι ξέχασα
μου είπαν οτι πρέπει να αλλάξω
άλλαξα
είπαν οτι πρέπει να συμορφωθώ
συμορφώθηκα
τόσα βράδυα πέρασαν
ακόμα με στοιχειώνουν
οτι ήμουν και το έσβησα
οτι θέλησα να γίνω μα τα παράτησα
είπαν οτι πρέπει να χαθώ χάθηκα
είπαν οτι δεν θα τα καταφέρω
απότυχα
τόσα βράδυα πέρασαν
τόσα έχουν αλλάξει
μα δεν ξέχασα
αυτούς που ζήτησαν να με ξεγράψουν
είπαν
εγώ απάντησα αρκετά
δεν έμεινε τίποτα πια
και σιώπησαν
είπα μόνο αυτοί που θέλουν να σε αλλάξουν
δεν έχουν τίποτα δικό τους να κοιτάξουν
είπα αυτοί που δεν έχουνε φτερά
θέλουν των άλλων τα φτερά για να πετάξουν
και έκλαψαν.

ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΙΝΑΙ.......

2009-06-23T22:48:00.002+03:00

ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΙΝΑΙ.......

Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο· καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή.

Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή· ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός· κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος.

Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή· κάθε στιγμή γεννιούμαστε. Γι΄ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.

Στα πρόσκαιρα ζωντανά σώματα τα δυο τούτα ρέματα παλεύουν:

α) ο ανήφορος, προς τη σύνθεση, προς τη ζωή, προς την αθανασία·

β) ο κατήφορος, προς την αποσύνθεση, προς την ύλη, προς το θάνατο.

Και τα δυο ρέματα πηγάζουν από τα έγκατα της αρχέγονης ουσίας. Στην αρχή η ζωή ξαφνιάζει· σαν παράνομη φαίνεται, σαν παρά φύση, σαν εφήμερη αντίδραση στις σκοτεινές αιώνιες πηγές· μα βαθύτερα νιώθουμε: η Ζωή είναι κι αυτή άναρχη, ακατάλυτη φόρα του Σύμπαντου.

Αλλιώς, πούθε η περανθρώπινη δύναμη που μας σφεντονίζει από το αγέννητο στο γεννητό και μας γκαρδιώνει· φυτά, ζώα, ανθρώπους· στον αγώνα; Και τα δυο αντίδρομα ρέματα είναι άγια.

Χρέος μας λοιπόν να συλλάβουμε τ΄ όραμα που χωράει κι εναρμονίζει τις δυο τεράστιες τούτες άναρχες, ακατάλυτες Ορμές· και με τ΄ όραμα τούτο να ρυθμίσουμε το στοχασμό μας και την πράξη.

"Νίκος Καζαντζάκης"

Η ασχήμια της αλήθειας

2009-06-23T22:37:00.001+03:00

Η ασχήμια της αλήθειας

Ένας άνθρωπος όλη του τη ζωή έψαχνε την Αλήθεια και δεν μπορούσε να τη βρει.

Πέρασε απ' όλες χώρες του κόσμου, ήταν και στις χώρες του βορρά και στις χώρες του νότου και της δύσης χωρίς αποτέλεσμα..
Μια φορά όταν βρισκόταν σε μια μικρή χώρα της ανατολής ένιωσε κουρασμένος και απελπισμένος και κάθισε κοντά στην είσοδο μιας σπηλιάς.

Ξαφνικά από το εσωτερικό της σπηλιάς ακούστηκε θόρυβος, κάτι σαν γρύλισμα.

Ο άνθρωπος σηκώθηκε και πλησίασε την είσοδο με ξίφος στο χέρι.

Ξεχώρισε μια σκοτεινή μορφή που του φάνηκε ότι ανήκε στη γυναίκα. Μπήκε στη σπηλιά που βασίλευε φοβερή δυσοσμία.

Όταν τα μάτια του συνήθισαν στο σκοτάδι είδε πράγματι μια γυναίκα, γριά και αποκρουστική, ρυτιδιασμένη, τριχωτή και βρωμερή..
Εκείνη σήκωσε προς το μέρος του τα θολά μάτια της και τον ρώτησε, τι θέλει.
- Αναζητώ την Αλήθεια, απάντησε εκείνος.
- Τη βρήκες, του είπε η γριά.
- Εσύ είσαι η Αλήθεια;
- Ναι.
- Πώς μπορώ να είμαι σίγουρος;
Εκείνη του έδωσε αποδείξεις: ήξερε τα πάντα για αυτόν, το όνομά του, την ηλικία του, τις περιπέτειές του.

Ο άνθρωπος ήταν αποσβολωμένος και απογοητευμένος, ρώτησε με αμηχανία:
- Είσαι τόσο άσχημη, ποτέ δεν συνάντησα τίποτα πιο τρομερό από 'σένα.

Όμως όλοι θέλουν να σε γνωρίσουν! Θα με ρωτήσουν! Πρέπει να τους πω κάτι! Τι να τους πω;
- Πες τους ψέματα, είπε η Αλήθεια, πες τους ότι είμαι νέα και ωραία και όλοι θα σε πιστέψουν.

Ξέπλεκα μαλλιά

2009-06-23T15:10:00.004+03:00

Ξέπλεκα μαλλιά ριγμένα στους ώμους ...Κόκκινα με χρυσές ανταύγειες

κυλούν κυματιστά, τα χάδια σου τα απαλά ζητιάνε...

με αγάπη ..με στοργή...και λουλούδια να στολίσεις

με τα ακροδάχτυλα σου περιμένουν να χτενίσεις

Στις αποχρώσεις του ηλιοβασιλέματος παιχνιδίζουν...ιριδίζουν

άρωμα καλοκαιριού ευωδιαστό μυρίζουν

έντονο το φως τους.. σε κόκκινο φόντο φωτεινό... πλαίσιο λουλουδιστό

έβαλα κόκκινο στα χείλη...έριξα στο πλάι τα μαλλιά..έφτιαξα στεφάνι πλουμιστό

με Βασιλικό και Γιασεμί στόλισμα ασημί...

παραμυθένια κάθε μου στιγμή, προσμένοντάς σε μες τη Σιγή !

ΕΡΑΤΩ

«Το Δέντρο Των Ευχών»

2009-06-23T01:14:00.001+03:00

Χαμένο ανάμεσα στα άλλα, μέσα σ' ένα πυκνό δάσος, υπήρχε κάποτε ένα δέντρο.
Ήταν υπεραιωνόβιο, με κορμό μεγάλο σαν σπίτι και κλαριά που θαρρούσες πως άγγιζαν τα ουράνια.
Το έλεγαν «Το Δέντρο Των Ευχών» και όχι τυχαία. Ήταν το δώρο των θεών στους ανθρώπους.
Οποιοσδήποτε μπορούσε να πάει εκεί και να κάνει οποιαδήποτε ευχή.
Αν ζητούσε αυτό που ήθελε με όλη του τη δύναμη, το Δέντρο ικανοποιούσε το αίτημά του.
Στον κορμό του Δέντρου υπήρχε μια πόρτα που οδηγούσε στο εσωτερικό του,
εκεί που κάποιος έπρεπε να περάσει για να κάνει την ευχή του. Και πάνω από την πόρτα,
βρισκόταν χαραγμένη μια επιγραφή, που λίγοι πρόσεχαν. Οι άνθρωποι, βλέπετε,
ήταν γεμάτοι αγωνία να πραγματοποιηθεί η ευχή τους και τίποτε άλλο δεν τους ενδιέφερε.
Η επιγραφή έγραφε: «Πρόσεχε την ευχή σου».
Είπαμε πως το Δέντρο πραγματοποιούσε όλες τις ευχές, όποιες και αν ήταν αυτές.
Υπήρχαν άνθρωποι που εύχονταν για υγεία, άλλοι για προκοπή, κάποιοι για χρήμα, μερικοί για σύντροφο,
πολλοί για μια καλή δουλειά. Υπήρχαν κάποιοι που ζητούσαν ευτυχία, όχι για τους εαυτούς τους, αλλά για κάποιον άλλον.
Αυτοί ήταν και οι λιγότεροι και, όσο περνούσε ο καιρός, σπάνιζαν.
Υπήρχαν, τέλος, και αυτοί που εύχονταν η συμφορά να χτυπήσει τον διπλανό τους.
Όσο λιγόστευαν οι προηγούμενοι, τόσο πλήθαιναν αυτοί.
Το Δέντρο είχε Δύναμη, μα δεν είχε Κρίση. Έτσι πραγματοποιούσε όλες τις ευχές, και τις καλές και τις κακές.
Δεν ήταν έτσι από λάθος των θεών, το αντίθετο συνέβαινε. Έδωσαν οι θεοί ένα σπάνιο δώρο στους ανθρώπους
μα και τους έστησαν παγίδα ταυτόχρονα. Ήθελαν να δουν με ποιο τρόπο οι άνθρωποι θα το χρησιμοποιούσαν.
Ήθελαν να δουν αν, τελικά, το άξιζαν.
Την τελευταία μέρα που το Δέντρο υπήρξε, πολλοί άνθρωποι χτύπησαν την πόρτα στον κορμό
και πέρασαν στο εσωτερικό του, πολλοί άνθρωποι ευχήθηκαν. Μπήκε μια μάνα, που ευχήθηκε για την υγεία του παιδιού της,
ένας φτωχός οικογενειάρχης που ζήτησε χρήματα, ένας πολιτικός που ευχήθηκε για υπουργικό θώκο,
μια νεαρή ηθοποιός που παρακάλεσε για δόξα, ένας ματαιόδοξος που ζήτησε φήμη, ένα μικρό παιδί που ήθελε ένα ποδήλατο.
Και μια πικρή γυναίκα μπήκε, που ζήτησε δηλητήριο για να ποτίζει τους άλλους, και μια άλλη, πράσινη από ζήλια,
που ζήτησε δύναμη μαγική για να φέρνει την καταστροφή, και ένας άνθρωπος που δεν ήξερε τι είναι η αγάπη,
μα ήθελε να την εξαφανίσει, και ένας τέταρτος που ευχήθηκε να λέει τα πιο αισχρά ψέματα και να γίνεται πιστευτός,
και ένας δολοφόνος που ζήτησε αφθονία θυμάτων, και ένας κλέφτης που παρακάλεσε να εξαφανιστούν οι κλειδαριές
και τα λουκέτα, και ένας απόλυτα κακός που ευχήθηκε, μόνο, να παραμείνει έτσι.
Και το Δέντρο εισάκουσε τις ευχές όλων, δικαίων και αδίκων, γιατί έτσι ήταν φτιαγμένο.
Μα θύμωσαν οι θεοί, οργίστηκαν με τους ανθρώπους και αποφάσισαν πως δεν μπορούσαν να διαχειριστούν
αυτό το σπάνιο δώρο, πως δεν ήταν αντάξιοί του. Και έστειλαν μια δέσμη κεραυνών και το έκαψαν.
Και το Δέντρο των Ευχών έπαψε να υπάρχει.
Μόνο που, την τελευταία στιγμή, μια μικρούλα, νεαρή θεά, εκείνη που είχε το πιο όμορφο γέλιο από όλους,
πρόλαβε να σώσει ένα μικρό, τρυφερό κλαράκι. Και όταν σταμάτησαν οι κεραυνοί κατέβηκε στο δάσος.
Βρήκε ένα ξέφωτο που το έλουζε ο ήλιος και φύτεψε το κλαράκι της. Το πότισε με το γέλιο της και το κλαράκι έβγαλε ρίζες.
Έτσι, ένα καινούργιο Δέντρο των Ευχών έπιασε να μεγαλώνει μέσα στο δάσος.
Θα περάσουν πολλά-πολλά χρόνια, μέχρι το κλαράκι να γίνει δέντρο θεόρατο και να μπορεί να πραγματοποιεί ευχές.
Η θεά με το πιο όμορφο γέλιο απ' όλους, πίστευε πως μέχρι τότε η ανθρωπότητα θα είχε μάθει το μάθημά της,
πως οι άνθρωποι θα συνειδητοποιούσαν πως οι ευχές πραγματοποιούνται με τη δύναμη της αγάπης και της πίστης.
Της αγάπης για τους ανθρώπους και της πίστης σ' αυτούς.

Ματωμένη πανσέληνο...

2009-06-23T01:10:00.001+03:00

Πριν λίγο καιρό διάβασα μια ιστορία...Μιλούσε για μια κοπέλα, την Ουρανία που είχε για μοναδική συντροφιά της την Πανσέληνο...Από μικρή, μιλούσε με το φεγγάρι και ήξερε πως εκείνο γνώριζε τις σκέψεις της, τα όνειρα και τις κρυφές ελπίδες της...Κάποιες μέρες η Ουρανία ήταν διαφορετική ή μάλλον ήταν ερωτευμένη...με τον Άγγελο. Καθόταν με τις ώρες στο μπαλκόνι της μα δε μιλούσε στην Πανσέληνο γιατί εκείνη τα ήξερε όλα και δεν χρειαζόταν να της πει τίποτα η Ουρανία. Η Πανσέληνος όμως ζήτησε από την Ουρανία να της ανοίξει την καρδιά της και να μοιραστεί μαζί της ότι ένιωθε για εκείνο το αγόρι. Η Ουρανία δεν πίστευε στον εαυτό της, δεν πίστευε ότι θα μπορούσε ποτέ κάποιος να την αγαπήσει και νόμιζε ότι και η Πανσέληνος την κορόιδευε. Έτσι εκείνο το βράδυ της μίλησε άσχημα, γιατί το φεγγάρι είναι όμορφο και εκείνη πίστευε πως δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει τόσο όμορφη όσο αυτό. Από τότε σταμάτησε να μιλάει και στη μοναδική φίλη της αφού πρώτα την πλήγωσε τόσο με τα λόγια της ώστε έκανε την πανσέληνο να ματώσει... Όσο για τον έρωτα της για τον Άγγελο; Φοβόταν να τον αγαπήσει γιατί δεν ήθελε να πληγωθεί και δεν κυνήγησε ποτέ την αγάπη της...Άφησε τον έρωτα της να σβήσει μέσα της...Δεν ξαναμίλησε ποτέ σε κανέναν.Έμεινε όλη της τη ζωή σε ένα σπίτι ώσπου πέθανε μια αυγουστιάτική νύχτα με πανσέληνο...

Λένε λοιπόν πως οι άνθρωποι που μοιάζουν στην Ουρανία,μπορούν να δουν την ματωμένη πανσέληνο...

Από ο διαδίκτυο

Γιατί ο Ήλιος και η Σελήνη ζουν στον ουρανό

2009-06-23T01:01:00.002+03:00

Το παρακάτω παραμύθι από τη Νιγηρία δίνει μια μυθική, αλλά με έξυπνη πλοκή , εξήγηση του μεγάλου κατακλυσμού, της θέσης των υδάτων πάνω στη γη, της θέσης του ήλιου και της σελήνης στον ουρανό. Εκτός όλων των παραπάνω φαίνονται και οι συγγενικοί και φιλικοί δεσμοί που κυριαρχούν στην παραδοσιακή Νιγηρία. Πρόκειται δηλαδή για μια κοινωνία συλλογικότητας και αλληλεγγύης.

Γιατί ο Ήλιος και η Σελήνη ζουν στον ουρανό

(Από τη Νιγηρία)

Πριν από πολλά πολλά χρόνια, ο Ήλιος και το Νερό ήταν καλοί φίλοι και κατοικούσαν στη γη. Ο Ήλιος περνούσε πολύ συχνά από το σπίτι του Νερού, αλλά το Νερό ποτέ δεν επισκεπτόταν τον Ήλιο. Μια μέρα, λέει ο Ήλιος στο Νερό: «Καλέ μου φίλε, έχω ένα παράπονο. Γιατί ποτέ δεν περνάς από το σπίτι μου να μου πεις μια καλημέρα;» «Α, φίλε μου», απάντησε το νερό, «το σπίτι σου είναι πολύ μικρό. Αν έρθω να σε επισκεφτώ με τη συνοδεία μου, εσύ πρέπει να βγεις απ' το παράθυρο, για να χωρέσουμε. Αν θέλεις να σε επισκεφθώ, πρέπει να χτίσεις ένα λαμπρό παλάτι. Σε προειδοποιώ, όμως: να είναι πελώριο, γιατί η συνοδεία μου είναι πραγματικά πολύ μεγάλη».

Ο Ήλιος υποσχέθηκε να χτίσει ένα πελώριο παλάτι, κι αμέσως γύρισε σπίτι του στη γυναίκα του, τη Σελήνη. «Πρέπει να χτίσουμε ένα τεράστιο παλάτι για τον φίλο μας το Νερό», είπε στη Σελήνη. «Δεν μπορούμε να το δεχτούμε εδώ μέσα. Εμπρός, αρχίζουμε το χτίσιμο».

Πέρασε καιρός ώσπου να τελειώσουν, κι όταν πια είχε μπει και το τελευταίο κεραμίδι, όταν είχε φυτευτεί και το τελευταίο λουλούδι, ο Ήλιος κάλεσε το Νερό να έρθει να τον επισκεφτεί.

Όταν έφτασε στην πόρτα, το Νερό φώναξε στον Ήλιο: «Ήλιε, φίλε μου, είσαι σίγουρος ότι μπορώ να μπω;» κι εκείνος απάντησε «Μα ναι, φίλε μου! Έκτισα για σένα ένα πελώριο παλάτι. Πέρασε μέσα».

Και τότε το Νερό άρχισε να ρέει μέσα στο παλάτι, και το συνόδευαν τα ψάρια κι όλα τα πλάσματα της θάλασσας, των ποταμών και των λιμνών. Ανέβαινε το νερό, κι έφτασε τον Ήλιο ως το γόνατο. Τότε, τον ξαναρώτησε: «Ήλιε, φίλε μου, είσαι σίγουρος ότι μπορώ να μπω;» «Ναι, φίλε μου», απάντησε ο Ήλιος και το Νερό συνέχισε να ρέει μέσα στο παλάτι. Όταν πια είχε φτάσει τον Ήλιο ως τον ώμο, το Νερό ξαναρώτησε: «Ήλιε, φίλε μου, χωράει κι άλλους δικούς μου το παλάτι σου;» Ο Ήλιος και η Σελήνη, μη θέλοντας να δυσαρεστήσουν τον καλεσμένο τους, απάντησαν και πάλι «Ναι». Και τότε το Νερό πλημμύρισε το παλάτι, αναγκάζοντας τον Ήλιο και τη Σελήνη να σκαρφαλώσουν στη στέγη για να μην πνιγούν.

Για τελευταία φορά, ρώτησε το Νερό: «Ήλιε, φίλε μου, μήπως πρέπει να σταματήσουν να έρχονται οι δικοί μου;» Όμως ο Ήλιος και η Σελήνη δεν μπορούσαν πια να απαντήσουν. Το Νερό είχε πλημμυρίσει τα πάντα και το ζευγάρι είχε εγκαταλείψει τη στέγη και είχε γαντζωθεί από ένα σύννεφο για να γλιτώσει. Κι έτσι, ποτέ ξανά δεν κατέβηκαν στη Γη ο Ήλιος και η Σελήνη και μέχρι σήμερα ζουν ευτυχισμένοι -και στεγνοί- ψηλά στον ουρανό.

ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ

2009-06-23T00:57:00.003+03:00

Σ το μισοσκόταδο χορεύουν οι σκέψεις σαν πυγολαμπίδες,

κάθε αναλαμπή μια θύμηση δική σου τα βράδια είναι παγωμένα.

Πόσο σε ψάχνω πόσο μου λείπεις

Μόνο αναμνήσεις γλυκές που μου θυμίζουν το πέρασμα σου αφήνοντας τα χνάρια σου στις σκέψεις ,στο κορμί ,μα πάνω από όλα στην ψυχή μου. Κοιτώντας από το παράθυρο βλέπω την βροχή να κυλά τρυφερά πάνω στο τζάμι αφήνομαι σε αυτή την εικόνα που με το φως των κεριών μοιάζει εξωπραγματική μια σταλαγματιά ένα χάδι σαν το δικό σου το χάδι απαλό τρυφερό,γεμάτο λατρεία

Πόσο μου λείπεις

Ο ήχος της βροχής είναι σαν κάλεσμα ανοίγω το παράθυρο ένα δροσερό αεράκι με συνεπαίρνει χαϊδεύοντας το πρόσωπο και μαλλιά μου μια όμορφη αναζωογονητική οσμή της βροχής κάτι σαν αναγέννηση.

Ακούγοντας τον ήχο νόμιζα ότι μια φωνή απόκοσμη με καλούσε να βγω ,να τρέξω να σε βρω ,χωρίς δεύτερη σκέψη βγήκα ,,ψάχνοντας ένα ίχνος σου περπατούσα στην βροχή ελπίζοντας να σε συναντήσω σε καλούσα αλλά εσύ δεν άκουγες συνέχισα να περπατώ έβλεπα σκιές νομίζοντας ότι είσαι εσύ με ξεγελούσαν τα μάτια μα όχι η καρδιά ήξερα πως ήσουν κάπου εδω… Εδω

μες στα φώτα του δρόμου ,στις σταγόνες τις βροχής, στον ήχο του αέρα, στην μυρωδιά της βρεγμένης γης ,άκουσα τα φύλλα των δένδρων να μου λένε Σ΄ αγαπώ!.. ψέλλισα και εγώ…Στάθηκα στην μέση του δρόμου κοιτάζοντας ψηλά.. το φεγγάρι θόλο σκεπασμένο με σύννεφα, χάθηκαν τα αστέρια ένα μόνο φωτεινό Αστέρι ΕΣΥ.. Άπλωσα τα χέρια να σε αγγίξω νομίζοντας πως θα σε φτάσω μα χάθηκες ξαφνικά ..Σε ψάχνω … σε καλώ.. περπατούσα χωρίς σκοπό χωρίς προορισμό σαν χαμένη.. Ναι σαν χαμένη

Φτάνοντας στο παρκάκι

κάθισα είχε σταματήσει λίγο η βροχή και εκεί σε ένιωσα, ήρθες και έκατσες κοντά μου χαϊδεύοντας μου τα μαλλιά ,ψιθυρίζοντας μου να μην λυπάμαι ,και ότι είσαι μαζί μου πάντα! Αισθάνθηκα μια ανακούφιση μια χαρά μια ελπίδα! Θα ξαναρθείς είπα .. Μα δεν έφυγα είμαι πάντα εδω μέσα δείχνοντας την καρδιά μου….. Μα εμένα μου λείπεις μου λείπεις πολύ... Μα αφού είμαι στην ψυχή σου στο είναι σου.. δεν έφυγα ποτέ γιατί με ψάχνεις ?….

ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΣΕ ΨΑΧΝΩ

ΠΟΣΟ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ

Η ΓΩΝΙΑ ΜΟΥ

2009-06-23T00:39:00.003+03:00

Πήρα

μια κόλλα χαρτί και μολύβι

για να σε ζωγραφίσω μοναξιά

το άσπρο σου να σπάσω να βάλω χρώματα πολλά

θέλω να ξεφύγω από γκρι -το μολυβί να χρωματίσω την ζωή

να δώσω πνοή στα όνειρα μου και να σε ταξιδέψω καρδιά μου

κάθισα στην γωνιά μου να σου γράψω ξέρω απάντηση δεν θα

χω

όμως έχω θα επιμένω και γράφοντας θα περιμένω όπως κάνω

κάθε μέρα

κοιτώντας μακριά.. μήπως κάπου

συναντήσω την αγνή σου ομορφιά

στόλισα το βάζο με λουλούδια φόρεσα στο πρόσωπο μου την

χαρά

άνοιξα το κουτί με τις αναμνήσεις χαμογέλασα γλυκά... έβαλα

κόκκινο στο γκρι και έσβησα το μολυβί σε έσπασα μοναξιά

μου

τώρα θα προσμένω την επομένη ανατολή !

ΕΡΑΤΩ

Η νύχτα

2009-06-23T00:36:00.004+03:00

Αφήνει η νύχτα την τελευταία της πνοή σβήνουν τα αστέρια από τον ουρανό χάνεται η μαγεία μαζί της χάνεσαι και εσύ

Εσύ που μου έκανες την νύχτα μου πιο φωτεινή το όνειρο αληθινό στο δωμάτιο έχει πλημμυρίσει από το άρωμα σου μείνε σου φωνάζω αλλά η αύρα σου αλλά εξασθενεί .....

Τα βλέφαρα κλείνω...
Αιώνες η στιγμή...
Τ' όνειρο σου αγγίζω...
Στο μονοπάτι που βαδίζεις θα βρεθώ...

Είμαι εκεί...
Το νιώθεις...
Σε κάθε χτύπο της καρδιάς...
Είμαι εκεί...
Να σου κρατώ το χέρι...
Τις Ψυχής να γιατρεύω τις πληγές...

Θα δοκιμάσω...
Ένα χαμόγελο δύναμη είναι...
Θα τα καταφέρω...
Για σένα...
Για μένα...
Για μας...
Για τ' όνειρο που μέσα μας ζει...

Λευκή άμμος...
Φεγγάρι ολόγιομο...
Βροχή ευχές τ' αστέρια πέφτουν...
Το βλέμμα σου στο βλέμμα μου...
Κι η σιωπή που μυστικά δεν κρατάει...
.....

Ξημερώνει...
Μη σβήνεις όνειρο...

ΕΡΑΤΩ

Στις θάλασσες του μυαλού καράβι ακυβέρνητο

2009-06-22T23:54:00.004+03:00

Στις θάλασσες του μυαλού καράβι ακυβέρνητο

η σκέψη μου

με αγκαλιάζει η θύμηση σου θολή στη θάλασσα την σκοτεινή

το φεγγάρι έχει βουτήξει και λίγο από τη λάμψη του της χαρίζει

φως..

μήπως και ξεχωρίσω την μορφή σου.

και.. ναι..καθρεπτίζεσαι

Σε ψάχνω σε εικόνες ξεφτισμένες .αγκαλιές γεμάτες αγάπη!

Θα έστρωνα λουλούδια να περάσεις που το άνοιγμα των φύλλων..

Θα σου φώναζαν πόσο μου λείπεις

Με ροδοπέταλα θα στόλιζα τα χρόνια της ζωής σου

ΑΝ μπορούσα να ήμουν μαζί σου

Κοιτώ στο ουρανό ψάχνω να βρω το αστέρι που λάμπει πιο πολύ

ξέρω πως είσαι εκεί

Πάντα με προσμονή κοιτώ στον ουρανό με πλαίσιο τα αστέρια και να...

εδω κάπου στο θόλο του...

Σε βλέπω με τα μάτια της ψυχής ..

Ματώνει η καρδιά μου κάθε μέρα.. γελώ..μιλώ..

αλλά πάντα με καις ...

Άραγε πως θα ήταν αν ήσουν εδω μαζί μου ..?

Αν ..μπορούσα να σε αγκαλιάσω αληθινά .. ?

Να νιώσω την καρδιά σου να χτύπα στο στήθος μου όπως έκανες όταν ήσουν λυπημένη.

ΑΝ μπορούσα να σε φέρω θα έδινα αντάλλαγμα την ζωή μου ..ακόμα και την ψυχή μου.. ναι την ψυχή μου

Αρκεί να ήσουν εδω ..

21 Χρόνια χωρίς εσένα και εγώ ακόμα σε έχω εδω ...μα που ...άλλου ... στην ψυχή μου...

που πάγωσε στο τότε και έμεινε κει ...

Αφιερωμένο στην ψυχή μου......... Εκεί έκρυψα τα όνειρα μου.

ΕΡΑΤΩ

Για σένα.. για μένα ......

2009-06-22T23:50:00.003+03:00

Είπα να ονειρευτώ στα όνειρα μου να δώσω ρυθμό

στο ωκεανό της αγάπης να βρεθώ να πω τραγούδι

για σένα τρυφερό

με μουσική και νότες βγαλμένες από την ψυχή

μα δεν μου βγαίνει η φωνή

από την θλίψη πνίγονται και γίνονται λυγμοί

που να' σαι άραγε ετούτη τη στιγμή...

μήπως κατέβηκες να με βρεις ...?πως μ' αγαπάς ακόμα να μου πεις ..

είμαι και εδω και περιμένω όσο χρειαστεί θα σε προσμένω ..

αδηφάγος ο χρόνος.. ανήμπορη εγώ

να φτάσω εσένα δεν μπορώ..

ίσως ακούσεις την φωνή μου.. μέσα από την σιωπή μου

και απάντηση να πάρω στο ερώτημα μου το μεγάλο ...

είσαι εκεί...

δώσε μου ήχο .. δώσε μου χρώμα.. να πάρω μια ανάσα ακόμα

να βρω λέξεις.... να βρω φράσεις....

πως ξανά από την ζωή μου θα περάσεις !

Θα συνθέσω μια αγαπημένη μελώδια

που να θυμίζει εσένα και να' χει την δική σου ευωδία

να έχει ψυχής ....ελευθερία

άρωμα αγάπης ... και χρώμα μπλε ..

το χρώμα του ωκεανού που τόσο αγαπούσες.

Για σένα.. για μένα ......

Μόνο για μας

Σιωπή..

2009-06-22T23:49:00.003+03:00

Σιωπή..

Ξεφυλλίζοντας την σιωπή…

Μέσα στον θόρυβο των συναισθημάτων….

Μπορείς να νιώσεις πόσο φίλη σου μπορεί να γίνει….

Αφού παραμερίζει για σένα τον θόρυβο

που πονάει την ψυχή σου….

Την βουή μιας φωνής που κάνει βόλτες

στα σοκάκια της μνήμης σου…

τον ήχο από τα λόγια που χαράχτηκαν

στην καρδιά σου… και σε λυγίζουν…

Αφήνει έξω απ’ την πόρτα σου τα γιατί…

Αφού κανείς δεν νοιάζεται τόσο…

Ώστε να σου δώσει μια λυτρωτική απάντηση…

Ποιος σου είπε πως δεν αξίζεις να σ’ αγαπούν;;

Ποιος σου είπε πως είσαι μόνη σου;;

Η σιωπή σ’ αγκαλιάζει τρυφερά…

Και είναι μαζί σου…παρέα σου…

Σε κάθε δάκρυ…

Σε κάθε σκέψη…

Στο κάθε σου βήμα…

Και σου ψιθυρίζει…σιγανά…

«κι εκεί ψηλά… μαζί σου θα’ μαι…

Είμαι η σιωπή… στο θόρυβο της απουσίας του…»

2009-04-05T23:45:00.006+03:00

Ο Τιτανικός, το «αβύθιστο» κρουαζιερόπλοιο των 46,000 τόνων, που χτύπησε το 1912 πάνω σε ένα παγόβουνο κατά τη διάρκεια του παρθενικού του ταξιδιού και βυθίστηκε μέσα σε λίγες μόλις ώρες στον πάτο του Βόρειου Ατλαντικού, είναι ίσως το πιο διάσημο ναυάγιο.

Μέχρι και σήμερα, το ταξίδι, οι επιβάτες, ακόμα και οι λεπτομέρειες του μυστηριώδους Ψυχρού Πολέμου που σχετίζονται με την ανακάλυψή του το 1985, συνεχίζουν να αιχμαλωτίζουν τη φαντασία του κόσμου.
Ο Τιτανικός δεν αποτελεί, όμως, το μόνο ναυάγιο που έμεινε χαραγμένο στην ιστορία.
Ένα αρχαίο ελληνικό εμπορικό πλοίο, που παρομοιάζεται από έναν ερευνητή ως προς το μέγεθός του με ένα σύγχρονο φορτηγό πλοίο της UPS, βυθίστηκε ενώ ήταν φορτωμένο με ελαιόλαδο. Τουλάχιστον, αυτό έδειξε η γενετική ανάλυση των υπολειμμάτων σε έναν από τους πήλινους αμφορείς που βρέθηκαν θαμμένοι σε βάθος 60 μέτρων στο Αιγαίο. Το πλοίο, το οποίο υπολογίζεται ότι βυθίστηκε γύρω στο 350 π. Χ. και βρέθηκε από ένα υποβρύχιο ρομπότ, περιείχε εκατοντάδες πήλινους αμφορείς. Πάνω από τα δύο τρίτα αυτών είχαν το ίδιο σχήμα με αυτό που περιείχε το λάδι. Κάποια άλλα περιείχαν κρασί, ένα από τα πιο εξαγώγιμα προϊόντα της Χίου.

Γεωλόγοι που έψαχναν για διαμάντια ανοιχτά των ακτών της Ναμίμπια, έπεσαν πάνω σε έναν διαφορετικό θησαυρό όταν βρήκαν ένα ναυάγιο γεμάτο με χάλκινες ράβδους, ελεφαντόδοντα και χρυσά νομίσματα. Την ανακάλυψη ανέφερε η Namdeb Diamond Corp, μία κοινοπραξία μεταξύ του κολοσσού διαμαντιών De Beers και της κυβέρνησης της Ναμίμπια. Οι προκαταρκτικές αναλύσεις έδειξαν πως το ισπανικό ή πορτογαλικό πλοίο βυθίστηκε λόγω κακοκαιρίας στα τέλη του 1400 ή στις αρχές του 1500. Κρίνοντας από το φορτίο του, οι ερευνητές πιστεύουν πως το πλοίο έψαχνε για υλικά για την κατασκευή κανονιών ή ενδεχομένως να εμπορευόταν ελεφαντόδοντο.

Το 1622, ένας στόλος 28 ισπανικών πλοίων, φορτωμένων με χρυσό, ασήμι, χαλκό και άλλα πολύτιμα αντικείμενα, που λεηλατήθηκαν από τον Νέο Κόσμο, περικυκλώθηκε από έναν ισχυρό τυφώνα στα στενά της Φλόριδας. Τουλάχιστον έξι από τα πλοία βυθίστηκαν, και μαζί στον πάτο πήραν και τα λάφυρα που προορίζονταν για τον Βασιλιά. Σύγχρονοι εξερευνητές έψαξαν να βρουν το θησαυρό. Οι θησαυροί του βαριά οπλισμένου Nuestra Senora de Atocha άρχισαν να βγαίνουν στο φως τη δεκαετία του 'Α70, ενώ τα λάφυρα ενός δεύτερου πλοίου, του Santa Margarita, βρέθηκαν το 1980. Πιο πρόσφατα, δύτες από το Blue Water Ventures Key West καταδύθηκαν στο ναυάγιο του Santa Margarita, από όπου ανέσυραν θησαυρό αξίας πολλών εκατομμυρίων, συμπεριλαμβανομένων και πολλών μαργαριταριών.

Το ναυάγιο του Quedagh Merchant, του πλοίου που εγκαταλείφτηκε από τον Σκωτσέζο κουρσάρο William Kidd τον 17ο αιώνα, βρέθηκε στα αβαθή ενός μικρού νησιού στη Δομινικανή Δημοκρατία και έκτοτε αποτελεί ένα υποβρύχιο αξιοθέατο. Ο Κάπτεν Kidd έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ως κουρσάρος και κατέλαβε το ινδικό Quedagh Merchant, το οποίο ήταν φορτωμένο με σατέν, μετάξι, ασήμι, χρυσό και πολλά άλλα πολύτιμα αντικείμενα. Το 1699 αναγκάστηκε, όμως, να εγκαταλείψει το πλοίο, καθώς κατηγορήθηκε από το δικαστήριο της Νέας Υόρκης ότι ήταν πειρατής και όχι κουρσάρος. Σύμφωνα με τους ιστορικούς, οι άντρες στους οποίους είχε εμπιστευτεί την προστασία του πλοίου, λεηλάτησαν το θησαυρό, έβαλαν φωτιά στο πλοίο και στη συνέχεια το άφησαν ακυβέρνητο. Το κουφάρι του βρέθηκε 20 μέτρα ανοιχτά των ακτών της Καταλίνας, σε βάθος μόλις 3 μέτρων. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ιστορία του διαβόητου Κάπτεν Kidd και του Quedagh Merchant ενέπνευσε στο Χόλυγουντ τον κινηματογραφικό πειρατή Τζακ Σπάροου από τους Πειρατές της Καραϊβικής.

Αρχαιολόγοι πιστεύουν πως το κανόνι που ανέσυραν ανοιχτά των ακτών της Βόρειας Καρολίνας ανήκε στη θρυλική ναυαρχίδα του πειρατή Μαυρογένη. Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Μαυρογένης, του οποίου το πραγματικό όνομα πιστεύεται πως ήταν Edward Teach ή Thatch, κυβερνούσε το 1717 το γαλλικό δουλεμπορικό La Concorde, το οποίο στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Queen Anne'Αs Revenge (Εκδίκηση της Βασίλισσας Άννας). Ο Μαυρογένης εγκατέλειψε το πλοίο όταν προσάραξε ανοιχτά των ακτών της Βόρειας Καρολίνας. Διάφορα αντικείμενα που βρέθηκαν στο ναυάγιο φαίνεται πως ενισχύουν την άποψη ότι επρόκειτο για το πλοίο του Μαυρογένη, αν και κάποιοι το αμφισβητούν. Ίσως οι ανασκαφές που βρίσκονται σε εξέλιξη να λύσουν το μυστήριο.

Ένα διάσημο βρετανικό πολεμικό πλοίο βυθίστηκε εξαιτίας μιας σφοδρής καταιγίδας το 1744 και βρέθηκε σε βάθος 100 μέτρων στο Κανάλι της Αγγλίας, σε απόσταση μεγαλύτερη των 50 μιλίων από μία συστάδα βραχονησίδων, που φαίνεται να ευθύνονται για το ναυάγιο. Η ανακάλυψη απαλλάσσει τον Καπετάνιο του Victory, σερ John Balchin και τον φύλακα του φάρου που βρίσκεται κοντά στις βραχονησίδες, ο οποίος κατηγορήθηκε πως δεν είχε αναμμένα τα φώτα του φάρου, σύμφωνα με τους ερευνητές του Odyssey Marine Exploration που βρήκαν το βυθισμένο πλοίο, το οποίο μετέφερε 900 άντρες. Το πλοίο με τα 110 κανόνια λέγεται πως μετέφερε 4 τόνους χρυσών νομισμάτων.

Οι κυβερνήσεις του Περού και της Ισπανίας βρέθηκαν αντιμέτωπες στα δικαστήρια με μία εταιρεία εξερευνήσεων, που εδρεύει στη Φλόριδα και η οποία βρήκε τα ασημένια νομίσματα, αξίας 500 εκατομμυρίων δολαρίων, μίας ισπανικής φρεγάτας που βυθίστηκε από ένα βρετανικό πολεμικό το 1804. Η εταιρεία Marine Odyssey Exploration ανακοίνωσε πως βρήκε το θησαυρό το 2007, παρόλο που προσπάθησε να κρατήσει μυστικό το όνομα του πλοίου και την ακριβή τοποθεσία του στον Ατλαντικό Ωκεανό. Λεπτομέρειες άρχισαν να διαρρέουν το 2008, όταν η ισπανική κυβέρνηση άρχισε να διεκδικεί το θησαυρό, εφόσον φυσικά επρόκειτο για το βυθισμένο Nuestra Senora de las Mercedes. Στη συνέχεια, και το Περού άρχισε να διεκδικεί το πολύτιμο φορτίο, καθώς ισχυρίστηκε πως τα νομίσματα ήταν φτιαγμένα από περουβιανό ασήμι και είχαν φτιαχτεί στη Λίμα.
Η ανακάλυψη ενός φορτηγού μεταλλευμάτων σε βάθος 140 μέτρων από την επιφάνεια της Μεγάλης Λίμνης διέγειρε την περιέργεια σχετικά με το γιατί βυθίστηκε το πλοίο στο δεύτερο μόλις ταξίδι του. Το πλοίο Κύπρος μετέφερε σίδερο από τη Μεγάλη Λίμνη του Γουισκόνσιν στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης, όταν βρέθηκε αντιμέτωπο με μία καταιγίδα στις 11 Οκτωβρίου του 1907. Η καταιγίδα δεν ήταν τόσο ισχυρή, όμως, ώστε να μην μπορούν να περάσουν τα πλοία. Τότε, κάποιοι ναυτικοί υπέθεσαν πως το πλοίο έμπασε νερό από τις φρεσκοφτιαγμένες μπουκαπόρτες. Αν και τα αίτια του ναυαγίου δεν έχουν βρεθεί μέχρι και σήμερα, οι ερευνητές καλούνται να λύσουν ένα ακόμα μυστήριο: το Κύπρος βρέθηκε 10 μίλια βόρεια από το σημείο που ανέφερε ο μοναδικός επιζών ότι βυθίστηκε.
Το Ναυτικό της Πολωνίας είναι σχεδόν βέβαιο πως έχει εντοπίσει ό,τι έχει απομείνει από το μοναδικό αεροπλανοφόρο των Ναζί, το Graf Zeppelin. Το πλοίο ναυπηγήθηκε το 1938, παρόλο που ποτέ δεν έλαβε δράση, καθώς το ενδιαφέρον του Χίτλερ για το ναυτικό ήταν σχεδόν μηδενικό κατά τη διάρκεια του Β'Α Παγκοσμίου Πολέμου. Η Σοβιετική Ένωση πήρε τον έλεγχο του πλοίου μετά την ήττα των Γερμανών και το χρησιμοποίησε ως στόχο στις στρατιωτικές της ασκήσεις το 1947, σύμφωνα με ιστορικά ντοκουμέντα. Το αεροπλανοφόρο τελικά βυθίστηκε κατά τη διάρκεια των ασκήσεων αλλά η ακριβής του τοποθεσία παρέμενε άγνωστη μέχρι το πολωνικό Ναυτικό να εντοπίσει το κουφάρι του με τη βοήθεια ενός υποβρύχιου ρομπότ.

2009-03-15T11:46:00.007+02:00

Νοσταλγία για το χτες τα ξέγνοιαστα χρόνια τα σχολικά, τις παιδικές φιλίες ,την χαρά τις εφηβείας τα πρώτα φλερτ τα ραντεβουδάκια που με τα ραβασάκια τα κλείναμε .

Παίζαμε στην γειτονιά κρυπτό, κυνηγητό, τα μήλα, τόσα πολλά παιχνίδια, μεγαλώναμε με το αίσθημα τις φιλίας την αλληλοεκτίμηση μάθαμε να σεβόμαστε ,είχαμε αλάνες, πηγαίναμε βόλτες με τα μηχανάκια ,εκδρομές ,για μπάνιο όλοι μαζί οι φίλοι χωρίς πονηριές, και χωρίς ο ένας να βγάλει το μάτι του άλλου

Είχαμε τα θερινά σινεμά οι φίλιες ήταν αγνές, η εγκληματικότητα μηδαμινή, τα ναρκωτικά λίγα , η διασκέδαση ήταν όμορφη με τα πάρτι , που κάναμε η στις ντίσκο που πηγαίναμε .

Τώρα τα παιδιά μας μεγαλώνουν σε κλουβιά, η φιλίες λιγοστές ,τα παιχνίδια στην γειτονιά δεν υπάρχουν πια, οι ώρες τους γεμάτες από χορό, μουσική, αγγλικά κλπ, δεν έχουν χρόνο για παιχνίδι κλείνονται σε ένα δωμάτιο μόλις βρουν λίγο χρόνο και επικοινωνούν με τον Η/ Υ . Ακόμα και στα παιδιά υπάρχει μοναχικότητα ωριμάζουν γρήγορα …

χάνεται η παιδικότητα , η εφηβεία. Οργιάζει η παιδική πορνογραφία, η εγκληματικότητα, ετοιμάζουμε παιδιά πόρνες, η εγκληματίες χωρίς να το καταλαβαίνουμε σαν γονείς δεν επικοινωνούμε πλέον με τα παιδιά ,λόγο εργασίας κλπ .Η παιδική βία σε έξαρση!

Η παιδεία ανύπαρκτη..

Κράτος απών..

Που οδηγούμε το μέλλον των παιδιών μας ?

Τι πρέπει να κάνουμε ?

Αφορμή αυτό το μικρό κείμενο είναι το άκουσμα των ειδήσεων για το παιδί στην Γερμανία που σκότωσε τους μαθητές και εδώ στην Κύπρο που συνέλαβαν κάποιον για παιδική πορνογραφία .

Που πάμε.?που πάμε ?

Την καλημέρα μου και ευχαριστώ για την ανοχή σας

να έχετε μια θαυμάσια μέρα

Σας φιλώ

2009-03-15T11:44:00.004+02:00

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ
ΜΙΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ ΜΕΡΑ ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ!!!!!

ΑΠΙΣΤΕΤΕΥΟ ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΑΛΗΘΙΝΟ

Ροζ δελφίνι στις ΗΠΑ

Το μοναδικό σε όλο τον κόσμο ροζ δελφίνι, που εντοπίστηκε σε μία λίμνη στη Λουιζιάνα των ΗΠΑ, έχει αποτελέσει μεγάλη ατραξιόν, σε τέτοιο βαθμό που οι οικολόγοι προειδοποιούν τους τουρίστες να το αφήσουν στην ησυχία του. Ο καπετάνιος Erik Rue ενός τουριστικού πλοιαρίου φωτογράφησε το ζώο, το οποίο στην πραγματικότητα είναι αλμπίνος, όταν ξεκίνησε να το μελετά μετά την πρώτη του εμφάνιση στην επιφάνεια της λίμνης Calcasieu, βόρεια του Κόλπου του Μεξικού.Την πρώτη φορά που ο Rue είδε το δελφίνι, το οποίο εκτός από το ότι είναι ροζ έχει και κοκκινωπά μάτια, κολυμπούσε μαζί με ένα κοπάδι από τέσσερα άλλα δελφίνια, εκ των οποίων το ένα φαίνεται πως είναι η μητέρα του ροζ δελφινιού, καθώς δεν απομακρύνθηκε λεπτό από δίπλα του.Ο ίδιος δήλωσε: «Έτυχε να δω ένα κοπάδι από δελφίνια και παρατήρησα πως το ένα είχε πιο ανοιχτό χρώμα από τα άλλα. Είχε ένα εκπληκτικό ροζ χρώμα. Δεν έχω ξαναδεί ποτέ κάτι τέτοιο. Όλο του το σώμα είναι ροζ, λες και κάποιος το έβαψε.»«Το δελφίνι φαίνεται πως είναι απόλυτα υγιές και φυσιολογικό, αν εξαιρέσει κανείς το χρώμα του, το οποίο προσωπικά το βρίσκω πανέμορφο. Το θηλαστικό είναι ροζ από το κεφάλι μέχρι την ουρά και έχει κοκκινωπά μάτια. Αυτό σημαίνει ότι είναι αλμπίνος. Το δέρμα του φαίνεται απαλό, γυαλιστερό και χωρίς κανένα απολύτως ψεγάδι.»«Εγώ προσωπικά το έχω εντοπίσει γύρω στις 40 με 50 φορές και φαίνεται πως το κανάλι που περνούν τα πλοία στην λίμνη Calcasieu αποτελεί το σπίτι του τόσο για το ίδιο όσο και για την οικογένειά του.»«Το δελφίνι έχει μεγαλώσει αρκετά από την πρώτη φορά που το είδα και κάποιες φορές απομακρύνεται από τη μητέρα του για να βρει τροφή και να παίξει αλλά πάντα είναι κοντά στο κοπάδι.»«Περιέργως, δεν φαίνεται να επηρεάζεται ιδιαίτερα από το περιβάλλον ή το φως του ήλιου, όπως θα περίμενε κάποιος λόγω της κατάστασής του, παρόλο που συνηθίζει να παραμένει κάτω από την επιφάνεια του νερού λίγο περισσότερο από τα άλλα δελφίνια του κοπαδιού.»Η Regina Asmutis-Silvia, βιολόγος στην Οργάνωση για την Προστασία των Φαλαινών και των Δελφινιών, δήλωσε: «Ποτέ κατά τη διάρκεια της καριέρας μου δεν είδα δελφίνι με τέτοιο χρώμα. Είναι πραγματικά ένα πανέμορφο δελφίνι αλλά οι άνθρωποι θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί, όπως και με οποιοδήποτε δελφίνι. Θα πρέπει να το σέβονται, να το παρατηρούν από απόσταση, να περιορίσουν τον χρόνο που το παρακολουθούν και να μην το κυνηγούν ή παρενοχλούν.»«Παρόλο που το ζώο είναι ροζ, πρόκειται στην πραγματικότητα για αλμπίνο και αυτό φαίνεται από τα κοκκινωπά του μάτια. Ο αλμπινισμός είναι ένα γενετικό χαρακτηριστικό και είναι ακόμα άγνωστο ποιο είδος αλμπινισμού έχει κληρονομήσει το συγκεκριμένο δελφίνι.»

ΝΑ ΠΕΡΝΑΤΕ ΚΑΛΑ ΦΙΛΕΣ/ΟΙ

2009-03-15T11:07:00.004+02:00

ΜΙΑ ΧΑΡΑΥΓΗ ΜΕ ΧΡΥΣΕΣ ΠΙΝΕΛΙΕΣ

Ξημέρωμα βγήκα από το σπίτι, ακόμα τα φώτα του δρόμου ήταν ανάμενα μια πάχνη σκορπισμένη στον ανοιξιάτικο ουρανό πολύ αχνά στον ορίζοντα διαφαινόταν ότι χάραζε, η υγρασία είχε νοτίσει τα φυτά έμοιαζαν λες και ήταν δακρυσμένα , έχουν μια γλυκιά μυρωδιά που σε ταξιδεύουν! Στον κήπο μου έχουν αρχίσει να ανθήσουν, Οι κρόκοι, οι νάρκισσοι, και οι υάκινθοι . Ο υάκινθος είναι απίθανο λουλούδι και μοσχοβολά τόσο όμορφα!!! Μεθυστική μυρωδιά τόσο που ξεχάστηκα να φύγω ..πήρα μια βαθιά ανάσα και μπήκα στο αυτοκίνητο ξεκίνησα για το ξενοδοχείο τα αυτοκίνητα λιγοστά είχε μια ησυχία σκέφτηκα ..θα απολαύσω την διαδρομή !

Μπήκα στον δρόμο της παραλίας ακούγοντας μουσική ,χαζεύοντας την θάλασσα μόλις είχε αρχίσει να χαράζει στο ορίζοντα τα χρώματα της αυγής είναι πανέμορφα λευκό, ασημί ,ροζέ χρώματα όμορφα .Καθημερινά που κάνω αυτή την διαδρομή πραγματικά εκστασιάζομαι είναι τόσο όμορφα όταν γλυκοχαράζει .. ξαφνικά στην παραλία βλέπω 3-4 άτομα έκοψα ταχύτητα και πήγαινα λίγο πιο σιγά ..δεν πίστευα αυτό που έβλεπα ήταν λουόμενοι μα τόσο πρωί ..? η αλήθεια είναι ότι πολύ πιο πριν είδα να κάνουν οι πελάτες μας, αλλά τουρίστες είναι …. χάχα ειλικρινά παραξενεύτηκα και έκανα τον σταυρό μου ! επειδή είναι πολύ πρωί και έχει υγρασία, η θάλασσα ήρεμη , άρχισε να ξαστερώνει, μερικά σύννεφα στο βάθος ήταν λες και υφαίνουν για να διαβεί το άρμα το χρυσοποίκιλτου πυρφόρου βασιλιά και να που διαβαίνει !!

Ποιανού ζωγράφου η παλέτα θα μπορούσε όλα αυτά να τα αποθανατίσει ? Κοίταξα την ώρα είχα λίγο χρόνο σκέφτηκα ,και πήρα το δρομάκι που οδηγεί στην παραλία πάρκαρα το αμάξι και κατέβηκα , η θαλασσινή αύρα με συνεπήρε ,φυσούσε γλυκά έκανε λίγη ψύχρα, αλλά προχώρησα προς την θάλασσα

έσφιξα την ζακέτα επάνω μου σκεφτόμενη { Τι ευλογημένο δώρο που είναι η ζωή αλήθεια?} φυσώντας το αεράκι ανέμιζε τα μαλλιά μου περπατώντας στην αμμουδιά κοίταξα προς το βάθος το πέλαγος ο ήλιος ήδη άρχισε δειλά - δειλά να χρυσίζει πάνω στα ήρεμα νερά με τόσο όμορφες αποχρώσεις σαν πινελιές σε χρυσή νεφέλη ,συνεπαρμένη κάθισα στην αμμουδιά ,και αγνάντευα. Το πέλαγος έστεκε μπροστά μου γεμάτο μεγαλοπρέπεια ασάλευτο, μια κορδέλα είναι η ζωή συλλογίστηκα μια μακρόστενη κορδέλα που από την μια τυλίγεται και από την άλλη απλώνει. Χίλιες τόσες ζωγραφιές χίλια δυο ταμπλό με βάση το μαύρο και το άσπρο ανάμεσα της. Τι γρήγορα που τυλίχτηκε και το μήκος της δικής μου ατομικής ως τώρα πορείας! Πενήντα τόσα χρόνια, μια τόση δα και μόνη στιγμή……Όμως δεν προλαβαίνω και πολύ ξεχαστώ να ρεμβάσω, γιατί πλησιάζουν, εκείνοι που πριν είδα και παρασύρθηκα να κάνω το τόλμημα αυτό κατά συνέπεια να αργήσω στην εργασία μου.

-Καλημέρα μου είπαν με μια φωνή οι δυο από την παρέα

-Καλημέρα απάντησα

-Θέλετε κάτι? ρώτησα και σηκώθηκα όρθια

-Μόνο φωτιά !

-Αναπτήρα? ρώτησα

-Ναι μου απάντησε η κοπέλα και αμέσως με ρώτησε

-Από Ελλάδα είσαι?

-Ναι απάντησα ! και εσείς ?

-Ναι μου είπαν με μια φωνή και οι τέσσερις και έβαλαν τα γέλια

-Διακοπές? ρώτησα

-Ναι λίγες μέρες μόνο αλλά είναι τόσο πανέμορφα τα πρωινά στην παραλία μου είπε η κοπέλα

που λέμε να μείνουμε λίγες μέρες ακόμα

-Ωραία είπα αλλά θα με συγχωρέσετε έμενα πρέπει να φύγω γιατί ήδη άργησα στην δουλειά μου

χάρηκα τους είπα και έκανα να φύγω

-Προς τα που θα πας με ρώτησε η κοπέλα

-Εδώ πιο κάτω είναι το ξενοδοχείο που εργάζομαι το palm beach

-Ωραία εκεί μένουμε και εμείς εντάξει πάμε όλοι μαζί για το πρωινό είπα ..

-Αν και έχω να ακούσω τα χίλια μύρια ..

Κοίταξα το ρολόι η ώρα είχε πάει έξι και δεκαπέντε πω πω ξεχάστηκα πολύ, αυτά παθαίνω όταν κατεβαίνω να περπατήσω στην παραλία , με καταγοητεύει! Που ξεχνώ τα πάντα, και ταξιδεύω , σε αταξίδευτα , ταξίδια του νου,και της ψυχής, και γαληνεύω ηρεμώ ,τα θαλασσινά πρωινά είναι τα πιο όμορφα τέτοιο καιρό που θέλω να τα απολαμβάνω καθημερινά θα το κάνω και αύριο !!!!

Αύριο λοιπόν τα καλυτέρα

ΕΡΑΤΩ

2009-03-15T10:46:00.010+02:00

ΡΟΥΤΙΝΑ

ΚΑΛΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ

Κάθε μέρα τα ίδια & τα ίδια πώς μπορούμε να αλλάξουμε αυτή την συνήθεια

να μην φθείρουμε τις στιγμές μας τι πρέπει να κανούμε καθημερινά?

Αλλαγές στο σπίτι? Αλλαγή σε μας?Δηλ, συμπεριφοράς, μακιγιάζ, κτένισμα, η χώρο εργασίας ?

Αναριωτιέμαι πώς να έχουμε καλύτερη ποιότητα ζωής πότε πρέπει να αφιερώνουμε χρόνο για μας?

Οταν τον περισσότερο χρόνο

τον αφιερώνουμε στην εργασία ,

& στο σπίτι

& αν μένει λίγος χρόνος ένα ντούζ γρήγορο ούτε την απόλαυση ενός αφρόλουτρου ζεστού & χαλαρωτ ικού στην μπανιέρα δεν προλαβαίνουμε .

Εγώ προσωπικά αυτές τις μέρες χάνομαι σε κάθε μου στιγμή ,πνίγομαι στο λεπτό, σήμερα είχα κενό λίγες ωρίτσες & είπα να μπω να σας βρω γιατί μου λείψατε & πάλι τρέξιμο μέχρι το βράδυ.

Αλήθεια αν είναι έτσι γεμάτες οι ώρες μας & όλα με πίεση τι κάνουμε?

η ευχαρίστηση χάνεται ..

Σας εύχομαι να περνάτε καλά

μπήκα έτσι να τα πώ υπό ατμόν & να φύγω .

Ελπίζω να περάσετε υπέροχα !!!!!

Φιλαράκια μου γλυκά σας φιλώ